Bruno Israel (ur. 30 marca 1906 w Łodzi, zm. 17 kwietnia 1968 w Mindelheim) – niemiecki policjant, volksdeutsch, zbrodniarz nazistowski, członek załogi obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem.
Życiorys Syn Juliusza i Lindy z domu König. Mieszkał w Łodzi przy ulicy Szkolnej 32/7. Przed II wojną światową pracował jako farbiarz w firmie „Leber & Lewandowski” w Łodzi, ukończył trzy klasy szkoły powszechnej. Był żonaty.
Podczas przesłuchania przez sędziego Władysława Bednarza zeznał, że w 1940 roku podpisał volkslistę, a od 1941 roku służył w Hilfspolizei. Od 1943 roku w stopniu wachtmeistera pełnił służbę w żandarmerii niemieckiej. Służył na posterunku policji w Łodzi-Sikawie, był również wartownikiem w komisariacie policji przy ulicy Brzezińskiej 110 w Łodzi. Od lipca lub sierpnia 1944 roku służył jako strażnik obozie zagłady w Chełmnie, brał udział w transportowaniu Żydów ze stacji kolejowej w Kole do Chełmna. Był obecny przy zamordowaniu ostatnich więźniów obozu w nocy z 17 na 18 stycznia 1945 roku. Podczas służby w Chełmnie został awansowany do stopnia oberwachtmeistera.
Według Shmuela Krakowskiego został wzięty do niewoli przez Armię Czerwoną, a następnie przekazany władzom polskim. W lipcu 1945 roku przebywał w więzieniu przy ul. Sterlinga 16 w Łodzi. W sierpniu tegoż roku został przeniesiony do więzienia przy ul. Kopernika 29, a w listopadzie do więzienia w Łęczycy. W lutym 1946 roku ponownie przebywał w więzieniu przy ulicy Kopernika w Łodzi, miesiąc później przeniesiony został do więzienia przy ul. Kraszewskiego.
2 sierpnia 1946 roku Specjalny Sąd Karny w Warszawie z siedzibą w Łodzi na podstawie tzw. dekretu sierpniowego skazał go na karę śmierci i karę 3 lat więzienia, postanowiono wymierzyć jako karę łączną – karę śmierci, utratę praw publicznych i honorowych oraz konfiskatę całego mienia. We wrześniu tegoż roku Prezydent Krajowej Rady Narodowej Bolesław Bierut skorzystał wobec niego z prawa łaski, w związku z czym kara śmierci została zamieniona na karę dożywotniego więzienia. Od 3 lipca 1953 roku przebywał w więzieniu w Barczewie, a od 27 stycznia 1956 roku w więzieniu w Potulicach. W 1958 roku przebywał w więzieniu w Bydgoszczy.
21 października 1958 roku Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy zdecydował o jego zwolnieniu warunkowym, ze względu na dobre sprawowanie i pogarszający się stan zdrowia. Z więzienia został zwolniony 10 lub 12 grudnia tegoż roku. Powrócił na krótko do Łodzi, po czym 27 stycznia 1959 roku wyjechał do Republiki Federalnej Niemiec. Zmarł w 1968 roku w Mindelheim.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemcy związani z Łodzią Kategoria:Członkowie Ordnungspolizei Kategoria:Personel obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem Kategoria:Polscy robotnicy Kategoria:Ludzie związani z Kołem Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci w Polsce Ludowej Kategoria:Polscy volksdeutsche Kategoria:Zbrodniarze nazistowscy osądzeni w Polsce Kategoria:Więźniowie więzienia w Fordonie (Polska Ludowa) Kategoria:Więźniowie więzienia w Barczewie Kategoria:Więźniowie więzienia przy ul. Sterlinga 16 w Łodzi Kategoria:Ludzie związani z Łęczycą Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi