Triton (S112) (gr.: Τρίτων) – grecki okręt podwodny z lat 70. XX wieku, jedna z czterech pozyskanych przez Grecję niemieckich eksportowych jednostek typu 209/1100. Okręt został zwodowany 19 października 1971 roku w stoczni Howaldtswerke-Deutsche Werft w Kilonii, a do służby w Polemiko Naftiko wcielono go 8 sierpnia 1972 roku. Oznaczona numerem taktycznym S112 jednostka została wycofana ze służby 15 maja 2025 roku.

Projekt i budowa „Triton” był jednym z kilkudziesięciu zbudowanych okrętów niemieckiego eksportowego typu 209, zaprojektowanego w biurze konstrukcyjnym Ingenieurkontor Lübeck. Okręt należał do pierwszej serii jednostek, których projekt o sygnaturze 209/0 powstał na bazie konstrukcji okrętów typu 205, nazwanej na podstawie przybliżonej wyporności 209/1100. Grecja była pierwszym zagranicznym kontrahentem, który zdecydował się na pozyskanie okrętów typu 209.

Jednostka została zamówiona przez rząd Grecji w 1967 roku i zbudowana w stoczni Howaldtswerke-Deutsche Werft w Kilonii (numer budowy 1223). Stępkę okrętu położono 1 czerwca 1969 roku, a zwodowano go 19 października 1971 roku.

Dane taktyczno–techniczne „Triton” był średniej wielkości okrętem podwodnym konstrukcji jednokadłubowej o długości całkowitej 54,4 metra, szerokości 6,2 metra i zanurzeniu 5,5 metra. Wykonany ze stali antymagnetycznej HY-80 kadłub miał średnicę 6,2 metra, a jego wysokość (od stępki do szczytu kiosku) wynosiła 11,3 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 1105 ton (bez zbiorników balastowych), a w zanurzeniu 1230 ton. Okręt napędzany był na powierzchni i w zanurzeniu przez dwustojanowy silnik elektryczny Siemens o mocy 3680 kW (5000 KM) przy 200 obr./min, zasilany z czterech baterii akumulatorów po 120 ogniw o łącznej pojemności 11 500 Ah i łącznej masie 257 ton. Akumulatory ładowane były przez generatory AEG o mocy po 405 kW, napędzane początkowo czterema czterosuwowymi, 12-cylindrowymi silnikami wysokoprężnymi Mercedes-Benz MB820 o mocy 441 kW (600 KM) przy 1450 obr./min każdy. Jednowałowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 11 węzłów na powierzchni i 22 węzły w zanurzeniu (na chrapach 12 węzłów). Zasięg wynosił 8600 Mm przy prędkości 4 węzłów na chrapach i 400 Mm przy prędkości 4 węzłów w zanurzeniu. Ster krzyżowy był umieszczony przed pięciołopatową śrubą napędową. Zbiorniki mieściły maksymalnie 63 tony paliwa. Okręt zabierał ponadto 4 tony oleju smarowego, 31 ton wody sanitarnej i 19 ton wody pitnej. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 250 metrów, a autonomiczność 50 dób.

Okręt wyposażony był w osiem dziobowych wyrzutni torpedowych kalibru 533 mm, z łącznym zapasem 14 torped. Wyposażenie radioelektroniczne obejmowało początkowo radar nawigacyjny Thomson-CSF Calypso II, system kierowania ogniem (przelicznik torpedowy) H.S.A. Mk 8, sonar CSU-3-4, sonar pasywny AN5039A1 oraz bierne urządzenie pomiaru odległości Thomson Sintra DUUX-2C. Ponadto okręt posiadał dwa peryskopy, dwie tratwy ratunkowe, kotwicę oraz pętlę demagnetyzacyjną MES.

Załoga okrętu początkowo liczyła 6 oficerów, 10 podoficerów i 15 marynarzy.

Służba „Triton” został wcielony do służby w Polemiko Naftiko 8 sierpnia 1972 roku. Okręt otrzymał numer taktyczny S112.

W lipcu 1993 roku na „Tritonie” zakończyła się gruntowna modernizacja przeprowadzona w macierzystej stoczni w Kilonii, na podstawie zawartego 5 maja 1989 roku kontraktu z Howaldtswerke-Deutsche Werft, którego celem było doprowadzenie greckich okrętów typu 209 do standardu wyposażenia jednostek typu 206A. Prace objęły m.in. wymianę silników wysokoprężnych na model MTU 12V 493 TY60, montaż nowocześniejszego wyposażenia elektronicznego (sonar Krupp-Atlas CSU-83-90 z aktywną częścią DBQS-21 i pasywną DUUX-2, system kierowania ogniem Sperry Unisys Kanaris oraz urządzenie przeciwdziałania radioelektronicznego EloKa AR-700-S5), a także modyfikację uzbrojenia (wyrzutnie torpedowe przystosowano do wystrzeliwania przeciwokrętowych pocisków manewrujących UGM-84C; okręt przenosił odtąd 10 torped AEG SUT Mod 0 lub Mod 4 oraz cztery pociski rakietowe). Liczebność załogi wzrosła do 36 osób.

„Triton” został wycofany ze służby w bazie w Salaminie 15 maja 2025 roku po blisko 53 latach eksploatacji.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Greckie okręty podwodne Kategoria:Okręty podwodne typu 209 Kategoria:Okręty zbudowane w Howaldtswerke-Deutsche Werft