Grzybówka długorzęsa (Mycena longiseta Höhn.) – gatunek grzybów z rodziny grzybówkowatych (Mycenaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Mycena, Mycenaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1841 r. Franz von Höhnel na zgniłych liściach i gałązkach na Jawie. Brak synonimów. Polską nazwę nadała Maria Lisiewska w 1987 r.
Morfologia Kapelusz mały (o średnicy 1–3 mm), biały do szarego z orzęsionym brzegiem i długimi, wyprostowanymi, szklistymi włoskami. Blaszki białe, odstające, czasami przyrośnięte do pseudokollarium. Trzon stosunkowo krótki (o długości do 16 mm), lancetowaty, biały, wyrastający z okrągłej, prążkowanej tarczki u podstawy. bazydiospory stosunkowo wąskie (3,2–4,2 μm), amyloidoalne, w hymenium brak cystyd. Kapelusz dekstrynoidalny,, Skórka kapelusza półgalaretowata, utworzona z cylindrycznych, kolczastych strzępek, które dają początek wrzecionowatym brzeżnym cystydom z kolczastą podstawą i gładkimi, zwężonymi wierzchołkami, przez które wyrastają grubościenne, szkliste szczecinki o długości do 1 mm. Strzępki w trzonie gładkie, nie galaretowate, kaulocystydy cienkościenne, gładkie, ostro zakończone z napęczniałą podstawą.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska w Ameryce Północnej i Południowej, Europie i Azji. W Polsce jedyne stanowisko podała Anna Bujakiewicz w 1993 r. w Babiogórskim Parku Narodowym.
Grzyb saprotroficzny. W Polsce notowany na ziemi, wśród mchów, traw, opadłych liści, igieł i szyszek w lesie iglastym ze świerkiem pospolitym i jodłą pospolitą.
Przypisy
Kategoria:Grzybówkowate Kategoria:Mykobiota Polski