Amfitrítī (S117) (gr.: Αμφιτρίτη) – grecki okręt podwodny z lat 70. XX wieku, jedna z czterech pozyskanych przez Grecję niemieckich eksportowych jednostek typu 209/1200. Okręt został zwodowany 14 czerwca 1978 roku w stoczni Howaldtswerke-Deutsche Werft w Kilonii, a do służby w Polemiko Naftiko wcielono go 14 sierpnia 1979 roku. Oznaczona numerem taktycznym S117 jednostka nadal znajduje się w składzie greckiej floty (stan na 2025 rok).

Projekt i budowa „Amfitrítī” jest jednym z kilkudziesięciu zbudowanych okrętów niemieckiego eksportowego typu 209, zaprojektowanego w biurze konstrukcyjnym Ingenieurkontor Lübeck. Okręt należy do drugiej serii jednostek (projekt o sygnaturze IK 68), nazwanej na podstawie przybliżonej wyporności 209/1200, przedłużonej o 1,6 metra w stosunku do pierwszych okrętów.

Jednostka została zamówiona przez rząd Grecji 30 października 1975 roku i zbudowana w stoczni Howaldtswerke-Deutsche Werft w Kilonii (numer budowy 107). Stępkę okrętu położono 16 września 1976 roku, a zwodowany został 14 czerwca 1978 roku.

Dane taktyczno–techniczne „Amfitrítī” jest średniej wielkości okrętem podwodnym konstrukcji jednokadłubowej o długości całkowitej 55,9 metra, szerokości 6,2 metra i zanurzeniu 5,5 metra. Wykonany ze stali antymagnetycznej HY-80 kadłub ma średnicę 6,2 metra, a wysokość (od stępki do szczytu kiosku) wynosi 11,3 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosi 1185 ton (bez zbiorników balastowych), a w zanurzeniu 1290 ton. Okręt napędzany jest na powierzchni i w zanurzeniu przez dwustojanowy silnik elektryczny Siemens o mocy 3680 kW (5000 KM) przy 200 obr./min, zasilany z czterech baterii akumulatorów po 120 ogniw o łącznej pojemności 11 500 Ah i łącznej masie 257 ton. Akumulatory ładowane są przez generatory AEG o mocy po 405 kW, poruszane czterema czterosuwowymi, 12-cylindrowymi silnikami wysokoprężnymi MTU 12V 493 TY60 o mocy 441 kW (600 KM) przy 1450 obr./min każdy. Jednowałowy układ napędowy pozwala osiągnąć prędkość 11,5 węzła na powierzchni i 22 węzły w zanurzeniu (na chrapach 12 węzłów). Zasięg wynosi 6000 Mm przy prędkości 8 węzłów na chrapach (lub 11 300 Mm przy prędkości 4 węzłów) i 400 Mm przy prędkości 4 węzłów w zanurzeniu. Ster krzyżowy umiejscowiony jest przed pięciołopatową śrubą napędową. Zbiorniki mieszczą maksymalnie 85 ton paliwa. Oprócz tego okręt zabiera 4 tony oleju smarowego, 31 ton wody sanitarnej i 19 ton wody pitnej. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosi 250 metrów, zaś autonomiczność 50 dób.

Okręt wyposażony jest w osiem dziobowych wyrzutni torpedowych kalibru 533 mm, z łącznym zapasem 14 torped. Wyposażenie radioelektroniczne obejmuje radar nawigacyjny Thomson-CSF Calypso II, system kierowania ogniem (przelicznik torpedowy) H.S.A. Sinbads, sonar CSU-3-4, sonar pasywny AN5039A1, bierne urządzenie pomiaru odległości Thomson Sintra DUUX-2C, urządzenie przeciwdziałania radioelektronicznego EloKa AR-700-S5 i telefon podwodny UT-Anlage. Prócz tego okręt posiada dwa peryskopy, dwie tratwy ratunkowe, kotwicę i pętlę demagnetyzacyjną MES-Anlage.

Załoga okrętu składa się z 5 oficerów oraz 26 podoficerów i marynarzy.

Służba „Amfitrítī” został wcielony do służby w Polemiko Naftiko 14 sierpnia 1979 roku. Okręt otrzymał numer taktyczny S117. 31 maja 2002 roku został zawarty kontrakt z Howaldtswerke-Deutsche Werft na modernizację trzech greckich okrętów typu 209/1200 („Amfitrítī”, „Ōkeanós” i „Póntos”), jednak ostatecznie został on anulowany w marcu 2009 roku po ukończeniu przebudowy „Ōkeanósa”.

Jednostka nadal znajduje się w składzie greckiej floty (stan na 2025 rok).

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Greckie okręty podwodne Kategoria:Okręty podwodne typu 209 Kategoria:Okręty zbudowane w Howaldtswerke-Deutsche Werft