Dżamsrangijn Ceween (mong. Жамсрангийн Цэвээн), znany także jako Cyben Żamcaranowicz Żamcarano (ros. Цыбен Жамцаранович Жамцарано) (ur. 1880 w Suduntuj, zm. 1942 w Sol-Ilecku), był buriackim uczonym, badaczem i działaczem politycznym oraz społecznym. Propagator idei narodowych Mongolii uznawany za jednego z założycieli państwowości mongolskiej i buriackiej.
Życiorys Od najmłodszych lat dążył do zdobycia wiedzy. W 1901 ukończył Irkuckie Seminarium Nauczycielskie, w r. 1903 rozpoczął edukację na Uniwersytecie w Petersburgu, a w latach 1907–1908 wykładał na tamtejszym Wydziale Języków Orientalnych. W latach 1900–1910 uczestniczył on w wyprawach etnograficznych w Irkucku.
Od 1917 był członkiem Centralnego Komitetu Narodowego Buriacji-Mongołów Syberii Wschodniej. W latach 1918–1921 wykładał na Uniwersytecie Irkuckim.
Był on jednym z założycieli Mongolskiej Patrii Ludowo-Rewolucyjnej. W latach 1921–1932 pracował w różnych stanowiskach dla rządu Republiki Mongolskiej. W latach 1932–1937 pracował w Instytucie Orientalistyki Akademii Nauk w Leningradzie.
W r. 1937 został oskarżony o bycie zagranicznym szpiegiem i mongolskim nacjonalistą. Skazano go na 5 lat więzienia. Zmarł podczas odbywania kary w Sol-Ilecku w 1942 r. Zrehabilitowano go w 1956 r.
Obszary badań Był specjalistą w dziedzinach filologii mongolskiej i buriackiej. Interesował się przede wszystkim poezją ludową.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1880 Kategoria:Zmarli w 1942 Kategoria:Absolwenci Petersburskiego Uniwersytetu Państwowego Kategoria:Buriaci