Stanisław Michalski (zm. po. 1975) – polski działacz ewangelikalny, wiceprezes Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.
Życiorys Wraz z Benonem Strzeleckim, należał do grupy ewangelicznych chrześcijan, która w kwietniu 1948 przybyła do Szczecina z Kujaw i przyłączyła do zboru Ewangelicznych Chrześcijan Baptystów z siedzibą przy ul. Grzymińskiej 28. Grupa ta następnie usamodzielniła się, a na jej czele stanęli Michalski i Strzelecki. 20 września 1950 roku znalazł się wraz z Aleksandrem Rapanowiczem i Benonem Strzeleckim w grupie działaczy ewangelikalnych, aresztowanych w ramach Akcji „B”.
Po powołaniu przez ewangelicznych chrześcijan zboru w Szczecinie, w maja 1974 (erygowany 21 czerwca 1974 roku, jako II Zbór ZKE w Szczecinie), został przewodniczącym Rady Zboru.
Z ramienia ewangelicznych chrześcijan pełnił w latach 1956–1959 oraz 1959–1962 funkcję wiceprezesa Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. W kadencjach 1962–1965, 1965–1968, 1968–1971, 1971–1975, 1975–1978 był również członkiem Rady KościołaEdward Czajko – Historia Synodów w „1977 Kalendarz chrześcijanina” (Prezydium ZKE, Warszawa, 1977); s. 129–140.
Przypisy
Kategoria:Duchowni Zjednoczonego Kościoła Ewangelicznego w PRL Kategoria:Ludzie związani ze Szczecinem Kategoria:Polscy duchowni protestanccy Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956