Stanisław Mierzwiński (ur. 27 listopada 1924 w Tłumaczu, zm. 21 kwietnia 2018) – polski inżynier mechanik, naukowiec, twórca polskiej szkoły zastosowań aerodynamiki w wentylacji i technice odpylania.

Życiorys Syn Mariana „za wybitne osiągnięcia w pracy naukowej”.. Po II wojnie światowej repatriowany wraz z rodziną do Krakowa. Tam rozpoczął w 1945 r. studia na Politechnice Śląskiej. Po przeniesieniu uczelni kontynuował studia w Gliwicach na Wydziale Mechanicznym, na specjalności energetyczno-ruchowej. W roku akademickim 1950/51 r. uzyskał tytuł inżyniera magistra mechanika (nr dyplomu 411). Podczas studiów, w roku 1949 rozpoczął pracę w Katedrze Techniki Sanitarnej Politechniki Śląskiej jako młodszy asystent, później starszy asystent. Następnie w Katedrze Ogrzewnictwa i Wentylacji był starszym asystentem, adiunktem, starszym wykładowcą i kierownikiem Zakładu Badań Urządzeń Odpylających. Z Wydziałem Inżynierii Sanitarnej, później Wydziałem Inżynierii Środowiska związany był od jego powstania w 1955 r. Uchwałą Rady Wydziału Mechaniczno-Energetycznego w 1963 r. uzyskał tytuł doktora nauk technicznych na podstawie pracy pt. Warunki ogrzewania szklarni ustalone na podstawie badań typowego obiektu (promotor: prof. nadzw. dr inż. Witold Około-Kułak). We wrześniu-październiku 1967 r. odbył studia w zakresie aerodynamiki wentylacji przemysłowej i techniki odpylania oraz metodyki laboratoryjnych badań w tej dziedzinie w Moskiewskim Inżynieryjno-Budowlanym Instytucie, Katedra Ogrzewnictwa i Wentylacji i Leningradzkim Inżynieryjno-Budowlanym Instytucie, Katedra Ogrzewnictwa, Ciepłownictwa i Wentylacji. W 1969 r. uzyskał stopień doktora habilitowanego za pracę habilitacyjną zatytułowaną Zagadnienia doboru własności instalacji ogrzewczych dla lekkiego obiektu. W marcu 1970 r. został powołany na stanowisko docenta. We wrześniu 1978 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1991 r. został profesorem zwyczajnym.

Pełnił funkcję prodziekana ds. nauki Wydziału Inżynierii Sanitarnej (1973–1975). W latach 1973–1981 był też kierownikiem Zakładu Ogrzewnictwa, Wentylacji i Ochrony Atmosfery w Instytucie Inżynierii Ochrony Środowiska, a następnie w roku 1981 został powołany na dyrektora Instytutu Ogrzewnictwa, Wentylacji i Ochrony Powietrza, którą to funkcję sprawował do 1994 r. W roku 1995 przeszedł na emeryturę, ale jeszcze przez wiele lat pozostawał czynnym pracownikiem naukowo-dydaktycznym w Katedrze Ogrzewnictwa, Wentylacji i Techniki Odpylania na Wydziale Inżynierii Środowiska i Energetyki.

Autor 120 publikacji naukowych, w tym 3 książek z dziedziny aerodynamiki wentylacji i odpylania. Wypromował 9 doktorów. W Komitecie Redakcyjnym Zeszytów Naukowych Politechniki Śląskiej był redaktorem działu Inżynieria Sanitarna.

Był członkiem Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów Naukowych przy Prezydium Rady Ministrów (1994–1997), członkiem Prezydium Komitetu Inżynierii Lądowej i Wodnej PAN, członkiem honorowym Sekcji Ciepłownictwa i Klimatyzacji KILiW PAN (2011–2018), oraz przewodniczącym Sekcji Ogrzewnictwa i Wentylacji, przewodniczącym Sekcji T07G i T09 KBN (1991–2001), był przedstawicielem Polski w Komitecie Wykonawczym Programu „Energy Conservation in Buildings and Community Systems” Międzynarodowej Agencji Energii w Paryżu. Współpracował z licznymi zagranicznymi ośrodkami naukowymi, m.in. w Belgii, Danii, Francji, Niemczech.

Za 60-letni wkład w rozwój i tworzenie naukowych podstaw inżynierii środowiska w Politechnice Śląskiej a w szczególności w dziedzinie wentylacji, ogrzewnictwa i ochrony atmosfery 24 stycznia 2005 r. otrzymał godność honorowego profesora Politechniki Śląskiej.

Był mężem Anny Zofii z domu Chodkiewicz (1923–2010).

Pochowany 25 kwietnia 2018 r. na cmentarzu komunalnym Centralnym w Gliwicach (sektor LA8-4-1).

Ordery i odznaczenia

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1995) Złoty Krzyż Zasługi (1973) Medal Komisji Edukacji Narodowej (1991) Złota Odznaka „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego” (1972) Odznaka „Zasłużonemu dla Politechniki Śląskiej” (1974) Odznaka 25-lecia Politechniki Śląskiej (1970)

Nagrody

Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego III stopnia za wyróżniającą się pracę habilitacyjną (1970)Komunikat o nagrodach Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego przyznanych w 1970 r. pracownikom naukowo-dydaktycznym szkół wyższych za szczególne osiągnięcia Dz. Urz. Min. Oś. i Szk. Wyższego z 31 stycznia 1971 r. Nr A-1, poz. 10 [dostęp 2026-06-23]. Nagroda Rektora Politechniki Śląskiej za prace naukowo-badawcze (1970) Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki zespołowa II stopnia za szczególnie ważne i twórcze osiągnięcia w dziedzinie dydaktycznej i wychowawczej (1973)

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Politechniki Śląskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Tłumaczu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Śląskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach Kategoria:Polscy inżynierowie mechanicy Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 2018