Księstwo lubińskie () – historyczne piastowskie księstwo dzielnicowe na Dolnym Śląsku.
Księstwo lubińskie to historyczne księstwo dzielnicowe na Dolnym Śląsku ze stolicą w Lubinie, rządzone przez Piastów. Wyodrębniło się jako samodzielne księstwo w latach 1349–1359 za panowania m.in. księcia Ludwika I brzeskiego (1369–1420). Powstało w wyniku podziałów terytorialnych księstwa legnicko-brzeskiego. Obecnie obszar księstwa znajduje się w województwie dolnośląskim.
Władcy
1349–1359 – Ludwik I brzeski (1369–1420) , od 1538 na połowie Brzegu i w Oławie do 1362 – Agnieszka (księżna raciborska) (1321–1362) do 1398 – Henryk VIII legnicki (1359–1398) 1396–1420 – Henryk IX lubiński, syn Henryka VII, 1399–1400 współrządy z Ludwikiem II, od 1400 ma Lubin, Chojnów, Oława 1420–1431 – Rupert II lubiński syn, miał Lubin i Chojnów 1420–1423 – Wacław oławski, brat, z Ludwik III, miasta Oława i Niemcza 1420–1441 – Ludwik III lubiński, syn Henryka IX, od 1423 samodzielnie, od 1431 w Lubinie i Chojnowie 1441–1454 – Małgorzata opolska, żona, miała miasto Oławę 1441–1453 – Jan I lubiński, syn, z bratem Henrykiem X Lubin, Chojnów, od 1446 strata Lubina zastawionego ks. głogowskim 1441–1452 – Henryk X chojnowski, brat, współrządy, 1443–1450 w Brzegu, później zastawionego książętom opolskim 1505–1521 – Jerzy I brzeski (1483–1521) po podziale ojcowizny zostaje władcą Lubina i Brzegu. 1521–1550 – Anna Pomorska (1491–1550), po śmierci męża w 1521 oprawa wdowia, rządziła Lubinem do śmierci w 1550.
thumb|center|Zamek w Lubinie (kaplica)
Przypisy
Księstwa śląskie Kategoria:Historia Lubina