Goblin – włoski zespół tworzący muzykę z gatunku rocka progresywnego. Znany przede wszystkim ze ścieżek dźwiękowych do filmów reżysera Daria Argenta.

Historia Początki Zespół został założony przez i . Początkowo, w 1973, obaj muzycy zarejestrowali kilka utworów, a następnie udali się do Londynu, gdzie nawiązali współpracę z producentem , znanym z pracy z takimi grupami jak Yes, Gentle Giant i Emerson Lake & Palmer. Offord, po zapoznaniu się z ich muzyką, zgodził się wyprodukować ich album. W 1974 do zespołu dołączyli (gitara basowa) i (perkusja), a grupa przybrała nazwę Oliver. W Londynie nagrali nowe utwory z wokalistą Clive’em Haynesem, którego poznali wcześniej na stacji metra. Zespół dał szereg koncertów w brytyjskich szkołach, jednak Offord, zajmujący się wówczas trasą koncertową z Yes, nie miał czasu na produkcję ich albumu. Goblin powrócił do Włoch, gdzie dzięki pomocy ojca Claudia, , podpisali kontrakt z wytwórnią .

Podczas nagrywania swojej pierwszej płyty długogrającej (później wydanej jako Cherry Five), zespół został zaproponowany Dariowi Argencie, który szukał grupy rockowej do swojego nowego filmu Głęboka czerwień (1975). Reżyser, po wysłuchaniu ich muzyki, zdecydował, że to właśnie Goblin zrealizuje ścieżkę dźwiękową do filmu, pomimo że początkowo zadanie to powierzone było jazzowemu muzykowi , który już rozpoczął prace z orkiestrą. Po dyskusjach z Argento, Gaslini zrezygnował, a zespół – z , zastępującym Carla Bordiniego – zmienił nazwę na Goblin i nagrał ścieżkę dźwiękową, komponując główne utwory: Profondo Rosso, Death Dies i Mad Puppet. Utwór Profondo Rosso stał się najbardziej znanym dziełem zespołu.

W 1975 ścieżka dźwiękowa do Głębokiej czerwieni przyniosła zespołowi złotą płytę, sprzedając się w nakładzie miliona egzemplarzy w pierwszym roku wydania. Album utrzymywał się przez 52 tygodnie na listach sprzedaży singli i longplayów (w tym 16 tygodni na pierwszym miejscu), co stanowiło niepobity rekord wśród włoskich artystów. Sukces ten dotyczył nie tylko Włoch, ale także rynków międzynarodowych.

Kolejne projekty Wiosną 1975 , a oficjalnie w 1976, do zespołu dołączyli (klawisze) i (perkusja). W tej formacji Goblin zrealizował album Roller, którego utwory zostały później wykorzystane jako ścieżka dźwiękowa do filmu Martin George’a A. Romero w 1977. Skład zespołu w tym okresie to: Maurizio Guarini, Agostino Marangolo, Massimo Morante, Fabio Pignatelli i Claudio Simonetti. Album Roller nie odniósł jednak oczekiwanego sukcesu komercyjnego. Zespół powrócił do tworzenia ścieżek dźwiękowych, a w 1977 zrealizował muzykę do filmu Odgłosy (1977) Daria Argenta – album uważany za najbardziej eksperymentalny i inspirujący w dorobku zespołu, a także za prawdziwe dzieło awangardowe.

W 1978 Goblin odnieśli kolejny sukces, tworząc ścieżkę dźwiękową do filmu Świt żywych trupów. Album sprzedawał się na całym świecie, przede wszystkim w Europie, Japonii i Stanach Zjednoczonych. W tym samym roku zespół wydał koncepcyjny album Il Fantastico Viaggio del Bagarozzo Mark, poświęcony tematyce narkotyków, będący pierwszą płytą zespołu z wokalem Massimo Morante. Nie odniósł on sukcesu komercyjnego. W 2001 doczekał się reedycji na płycie CD, zawierającej dodatkowo materiał wideo z wywiadem z zespołem.

Zmiany w składzie i rozpad Pod koniec 1978, po realizacji kolejnych ścieżek dźwiękowych (m.in. do filmu Martin Romero), Massimo Morante i Claudio Simonetti rozpoczęli kariery solowe. Bez liderów zespół skomponował ścieżki dźwiękowe do filmów takich, jak (1979), (1978), (1980), (1981; z towarzyszeniem orkiestry symfonicznej) oraz (1983). Po trzech latach zespół uległ rozwiązaniu.

W 1982 Fabio Pignatelli i Maurizio Guarini, wraz z innymi muzykami, wydali album Volo, charakteryzujący się brzmieniem pop/fusion, odchodzącym od klasycznego stylu Goblin. W tym samym roku Dario Argento podjął próbę reaktywacji oryginalnego składu Goblin na potrzeby ścieżki dźwiękowej do filmu Ciemności (1982). Efektem była płyta (mieszanka progresywnego rocka, dance, elektroniki i vocodera) wydana pod nazwą Simonetti, Pignatelli, Morante. Po jej wydaniu muzycy ponownie rozeszli się.

Reaktywacje i późniejsza działalność W 2000 zespół zebrał się w pełnym składzie, aby nagrać ścieżkę dźwiękową do nowego filmu Dario Argento, (2001). Jednakże wkrótce po wydaniu albumu o tym samym tytule członkowie ponownie się rozeszli.

W 2003 Massimo Morante i Fabio Pignatelli reaktywowali zespół wraz z Mauriziem Guarinim i Agostinem Marangolem. Równocześnie z uruchomieniem oficjalnej strony internetowej, czwórka wydała nowy album BackToTheGoblin 2005 pod niezależną wytwórnią BackToTheFudda. Zespół zdecydował się sprzedawać ten oraz kolejne wydawnictwa wyłącznie za pośrednictwem oficjalnego sklepu internetowego, bez dystrybucji w sklepach stacjonarnych.

W 2009, po 31 latach nieobecności na scenie, zespół powrócił do występów na żywo w prawie pełnym, pierwotnym składzie: Massimo Morante, Fabio Pignatelli, Maurizio Guarini i Agostino Marangolo, wspierani przez drugiego klawiszowca . Zespół zadebiutował na festiwalu w Wiedniu, a następnie wystąpił m.in. w Parc de la Villette w Paryżu, na Dancity Festival we Foligno, w Birmingham oraz w w Londynie. 16 grudnia 2009 zespół ogłosił kolejny rozpad, jednak już latem 2010 powrócił jako New Goblin, z Claudiem Simonettim, który dołączył do Massima Morantego i Maurizia Guariniego, zastępując Pignatellego i Marangola nowymi członkami: Brunem Previtalim i Tittą Tanim, dotychczasowymi członkami zespołu Daemonia.

W 2010 New Goblin rozpoczęli światową trasę koncertową, występując m.in. w Europie, Japonii i Australii. W październiku 2013 zespół po raz pierwszy wystąpił w Ameryce Północnej, dając szereg koncertów, w tym trzy wyprzedane występy w w Los Angeles. 27 października 2013 zagrali utwór Suspiria na żywo podczas Housecore Horror Film Festival w Austin w Teksasie, kończąc swoją pierwszą trasę po Stanach Zjednoczonych. Trasa okazała się dużym sukcesem, a zespół spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem fanów. Wkrótce potem, pod koniec listopada 2013, rozpoczęli drugą trasę po USA, Late Fall Tour, która trwała do połowy grudnia. W jej trakcie powrócili pierwotni członkowie: Fabio Pignatelli i Agostino Marangolo, a także Aidan Zammit jako drugi klawiszowiec, zastępując Claudia Simonettiego, który opuścił zespół, aby powrócić do Daemonii.

Wiosną 2014 zespół odbył kolejną trasę po Ameryce Północnej, tym razem skupiając się na południowych stanach USA: Florydzie, Teksasie, Arizonie i Kalifornii. Do zespołu dołączył wówczas drugi klawiszowiec, , członek amerykańskiego zespołu . Jesienią 2014 Goblin rozpoczęli prace nad nowym albumem, , który został wydany wiosną 2015 roku. Projekt został sfinansowany przez fanów za pomocą crowdfundingu na platformie .

W lutym 2016 ukazał się album koncertowy Austinato, wydany zarówno w formacie audio (CD), jak i wideo (DVD i Blu-ray). Tytuł album zawdzięcza miastu Austin w Teksasie, gdzie został zarejestrowany koncert podczas trasy w 2014.

Wiosną 2017 roku zespół wznowił działalność koncertową, dając trzy występy w Europie: w Szwecji, Norwegii i Grecji. Fanom, którzy nigdy wcześniej nie widzieli Goblin w historycznym składzie, bardzo spodobały się te koncerty. Następnie, między październikiem a listopadem 2017 roku, zespół odbył czwartą trasę po USA i Kanadzie, poszerzając swój repertuar o utwory, które nigdy wcześniej nie były wykonywane na żywo

Ostatnie lata W 2022 roku zmarł Massimo Morante po długiej chorobie. Działalność zespołu została zawieszona, zarówno w zakresie występów na żywo, jak i nagrań studyjnych. W 2023 roku do zespołu dołączył Giacomo Anselmi (gitara), dotychczasowy członek Goblin Rebirth, zastępując Massima Morantego. W 2024 roku zespół, w składzie kwartetu, zebrał się w lutym i czerwcu na sesje próbne w celu przygotowania koncertów zaplanowanych na koniec roku.

Obecnie Claudio Simonetti prowadzi własną wersję zespołu pod nazwą Claudio Simonetti’s Goblin, w skład której wchodzą: Simonetti (klawisze), Daniele Amador (gitara), Cecilia Nappo (gitara basowa) i Federico Maragoni (perkusja).

Dyskografia Albumy studyjne

Jako Goblin (1976) (1978) Volo (1982) Back To The Goblin 2005 (2006) Four Of A Kind (2015)

Jako Claudio Simonetti’s Goblin The Murder Collection (2014) Profondo Rosso (2015) The Devil Is Back (2019)

Ścieżki dźwiękowe do filmów (1975) (1977) (1978) Amo Non Amo (1979) Squadra Antigangsters (1979) Patrick (1979) Contamination (1980) (1982) Notturno (1983) Phenomena (1985) La Chiesa (1989) Buio Omega (1997) La Via Della Droga (1999) Non Ho Sonno (2001)

Przypisy

Linki zewnętrzne Oficjalna strona zespołu Goblin Oficjalna strona zespołu Claudio Simonetti’s Goblin

Kategoria:Włoskie zespoły rocka progresywnego Kategoria:Włoscy kompozytorzy muzyki filmowej