3 Brygada Lotnictwa Bojowego (, 3rd CAB) – związek taktyczny lotnictwa wojskowego Armii Stanów Zjednoczonych, wchodzący w skład 3 Dywizji Piechoty, stacjonującej w Fort Stewart w stanie Georgia.

Struktura organizacyjna Skład 2026 HHC „Talons” 1. batalion szturmowy 3 pułku lotniczego „Vipers” (1-3 AB) – uzbrojenie AH-64E 2. batalion lotnictwa ogólnego wsparcia 3 pułku lotniczego „Knighthawks” (2-3 GSAB) – uzbrojenie UH-60M, HH-60M, CH-47 4. batalion śmigłowców szturmowych 3. pułku lotniczego „Brawlers” (4-3 AHB) – uzbrojenie UH-60M 603. batalion wsparcia lotniczego „Workhorse” (603 ASB)

Historia i reorganizacje Jednostka została sformowana 1 lipca 1957 roku w (Georgia) jako 3 kompania lotnicza i przydzielona do 3 Dywizji Piechoty. 16 listopada 1984 roku została prowizorycznie aktywowana jako pierwsza brygada lotnictwa bojowego w strukturach dywizji piechoty zmechanizowanej. Oficjalna aktywacja pod nazwą 4 Brygady 3 Dywizji Piechoty nastąpiła 15 marca 1985 roku. Jednostkę rozwiązano 16 sierpnia 1991 roku, a następnie reaktywowano 16 lutego 1996 roku w Fort Stewart (Georgia) w ramach przekształcenia 24 Dywizji Piechoty (Zmechanizowanej) w 3 Dywizję Piechoty (Zmechanizowaną). w 2004 roku przeszła reorganizację, stając się pierwszą modułową Brygadą Lotnictwa Bojowego w US Army.

Działania zbrojne Operacje na Bliskim Wschodzie i Bałkanach (1998–2003) W lutym 1998 roku brygada została przebazowana do Kuwejtu w celu wsparcia operacji Desert Thunder. Składała się wówczas z batalionu śmigłowców szturmowych, batalionu lotnictwa ogólnego wsparcia oraz szwadronu kawalerii powietrznej. Od września 2000 do października 2001 roku elementy brygady uczestniczyły w misjach Stabilisation Force (SFOR 8 i SFOR 9) pod dowództwem NATO, egzekwując postanowienia porozumienia z Dayton. W ramach operacji Iraqi Freedom (OIF) śmigłowce brygady stanowiły główne siły uderzeniowe dywizji podczas marszu na Bagdad (rozpoczętego 20 marca 2003 roku). Podczas bitwy o An-Nasirijję brygada zabezpieczała przestrzeń operacyjną dla 3 Brygadowego Zespołu Bojowego w rejonie mostu na autostradzie nr 1 i bazy lotniczej Tallil koło miasta Ur.

Wojna w Iraku (2005–2008) W styczniu 2005 roku (rotacja OIF III) jednostka rozpoczęła całodobowe operacje lotnicze, wykonując ponad 26 000 misji bojowych o łącznym nalocie ponad 80 000 godzin.

W maju 2007 roku, podczas operacji zwiększenia liczebności wojsk USA (), brygada operowała w składzie Wielonarodowej Dywizji-Centrum (OIF V). Do jej głównych zadań należało blokowanie szlaków zaopatrzeniowych bojowników do Bagdadu. W trakcie 15-miesięcznej zmiany jednostka przeprowadziła ponad 250 szturmów powietrznych, wykonała 5700 misji ewakuacji medycznej (MEDEVAC), odpowiadała za 64% strat zadanych przeciwnikowi przez Wielonarodową Dywizję-Centrum, przetransportowała ponad 205 000 osób oraz 21 milionów funtów cargo.

Wojna w Afganistanie (2009–2013) W listopadzie 2009 roku brygada została zreorganizowana jako (Zgrupowanie Bojowe Falcon) i skierowana do Afganistanu () jako pierwszy element wielkości brygady z 3 Dywizji Piechoty. Oprócz działań bojowych (ponad 160 000 godzin nalotu) jednostka realizowała misje humanitarne w Afganistanie i Pakistanie.

Od stycznia 2011 roku zgrupowanie przejęło odpowiedzialność za operacje amerykańskiego lotnictwa śmigłowcowego w Dowództwach Regionalnych Południe, Południowy Zachód i Zachód, wspierając siły ISAF oraz afgańskie siły bezpieczeństwa ().

Podczas rotacji OEF XIII (operacja Enduring Freedom XIII) Task Force Falcon wylatała ponad 100 000 godzin, wspierając 625 zaplanowanych operacji oraz realizując 2000 misji MEDEVAC. Do kluczowych osiągnięć logistyczno-operacyjnych tego okresu należały: Wprowadzenie procedury transfuzji krwi podczas lotów MEDEVAC oraz rozszerzenie personelu m.in. o pielęgniarki intensywnej terapii. Przedterminowe zamknięcie wysuniętej bazy operacyjnej FOB Wolverine w Dowództwie Regionalnym Południe. Naprawa 84 śmigłowców uszkodzonych w wyniku gradobicia w Kandaharze (kwiecień 2013 r.) w czasie trzech tygodni, bez przerywania wsparcia lotniczego.

W trakcie operacji w Afganistanie jednostka poniosła straty własne w liczbie siedmiu poległych żołnierzy.

Odznaka Odznaka (crest) 3 Brygady Lotnictwa Bojowego w wyraźny sposób łączy dziedzictwo 3 Dywizji Piechoty („Rock of the Marne”) z jej komponentem lotniczym i kawaleryjskim: Tło: charakterystyczne niebiesko-białe ukośne pasy pochodzące bezpośrednio z oficjalnej naszywki 3 Dywizji Piechoty USA. Skrzydła i śmigło: tradycyjne symbole lotnictwa wojsk lądowych (Army Aviation), reprezentujące współczesne zdolności brygady w zakresie transportu śmigłowcowego, wsparcia ogniowego i rozpoznania. Skrzyżowane szable: nawiązanie do tradycji kawalerii powietrznej (Cavalry), odzwierciedlające rolę jednostki w prowadzeniu zwiadu, ubezpieczenia i działań manewrowych. „Marne Air”: oficjalne zawołanie i przydomek brygady, która stacjonuje na lotnisku wojskowym w stanie Georgia.

Bibliografia

Przypisy

Kategoria:3 Dywizja Piechoty (USA) Kategoria:Brygady amerykańskie