Edward Marceli Ostrowski (ur. 18 lutego 1897 we Lwowie, zm. po 1968) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Jana i Marii z Bojakowskich urodzony 18 lutego 1897 we Lwowie, ówczesnej stolicy Królestwa Galicji i Lodomerii. Ukończył III Szkołę Powszechną im. św. Marcina w rodzinnym mieście, a w latach 1910–1913 klasę pierwszą i drugą w c. k. V Gimnazjum we Lwowie. Po śmierci ojca przeniósł się do Borszczowa, gdzie ukończył klasę trzecią i czwartą w tamtejszym Polskim Gimnazjum Realnym z prawami szkół rządowych. Od 1910 był członkiem Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” i Polowej Drużyny Sokolej.

W 1914 wstąpił do Legionu Wschodniego, a po jego rozwiązaniu do 3 pułku piechoty Legionów Polskich. 29 października tego roku został ranny w bitwie pod Mołotkowem. Do 18 marca 1915 leczył się w szpitalu w Pradze, a po wyleczeniu został przydzielony do batalionu zapasowego w Radomsku. 2 maja został skierowany do szkoły podoficerskiej jako elew, a po ukończeniu kursu pozostał w szkole w charakterze instruktora. 2 sierpnia 1915 w stopniu plutonowego, został wcielony do 6 kompanii 6 pułku piechoty. 5 lipca 1916 został ranny w bitwie pod Kostiuchnówką. 21 grudnia 1916, po zakończeniu leczenia szpitalnego, wrócił do macierzystego oddziału. W czasie pobytu 6 pp na terytorium ówczesnego Generalnego Gubernatorstwa Lubelskiego należał do zaufanych dowódcy pułku Mieczysława Norwida-Neugebauera, a jego zadaniem było utrzymywanie kontaktów z podoficerami 5 pułku piechoty. W połowie lipca 1916, w czasie kryzysu przysięgowego, został członkiem pułkowej Rady Żołnierskiej. 25 sierpnia 1917 został aresztowany przez Austriaków i osadzony w więzieniu w Przemyślu jako jeden z „przywódców buntu przeciwko służbie w Polskim Korpusie Posiłkowym”. 30 listopada 1917 został wcielony do austriackiego batalionu strzelców polnych nr 13.

Od listopada 1918 walczył w szeregach Wojska Polskiego na wojnie z Ukraińcami. 15 lipca 1919 jako podoficer byłych Legionów Polskich został mianowany z dniem 1 czerwca 1919 podporucznikiem w piechocie i przydzielony do 6 pułku piechoty LegionówDz. Rozk. Wojsk. Nr 80 z 26 lipca 1919, poz. 2712.. 21 grudnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 6 pp Leg. Był członkiem drużyny piłki nożnej Wojskowego Klubu Sportowego 6 pp Leg.. W marcu 1922 został przydzielony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Płock na stanowisko oficera instrukcyjnego. Później został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 108. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 15 sierpnia 1924 i 6. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później, w tym samym stopniu, zmieniono mu starszeństwo na dzień 1 lipca 1923. W marcu 1926, w związku z likwidacją stanowiska oficera instrukcyjnego, został przeniesiony do 32 pułku piechoty w Modlinie. Z dniem 1 lutego 1930 został powołany na czteroipółmiesięczny kurs unitarny w Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia w Rembertowie. Od 15 czerwca do 7 sierpnia 1930 odbył staż w 1 pułku artylerii ciężkiej w Modlinie, a od 15 października do 15 grudnia 1930 uczestniczył kursie próbnym przy Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. Z dniem 5 stycznia 1931 został powołany do Wyższej Szkole Wojennej w charakterze słuchacza dwuletniego kursi 1930/32. 17 grudnia 1931 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1932 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 10. lokatą. Z dniem 1 listopada 1932, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu na stanowisko kierownika Samodzielnego Referatu Ogólnego. W listopadzie 1935 został przeniesiony do 57 pułku piechoty w tym samym garnizonie na stanowisko dowódcy batalionu. W listopadzie 1937 został przeniesiony do 25 Dywizji Piechoty w Kaliszu na stanowisko szefa sztabu. Na tym stanowisku wziął udział w kampanii wrześniowej. Walczył w bitwie nad Bzurą i w obronie Warszawy, awansując na podpułkownika. Po kapitulacji załogi stolicy dostał się do niewoli niemieckiej, w której przebywał do wiosny 1945. 30 września 1946 wrócił do kraju. Zmarł po 1968.

Był żonaty z Haliną Śniegocką. Dzieci nie miał.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6359 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Walecznych czterokrotnie (po raz pierwszy za wojnę z Ukraińcami i bolszewikami, po raz drugi i trzeci „za udział w b. 6 pułku piechoty Legionów Polskich”) Złoty Krzyż Zasługi – 30 lipca 1938 „za zasługi na polu pracy społecznej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka Pamiątkowa Więźniów Ideowych Krzyż Pamiątkowy 6 pułku piechoty Legionów Polskich Srebrny Medal Waleczności 2 klasy

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Polowych Drużyn Sokolich Kategoria:Dowódcy batalionów 57 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Obrońcy Warszawy (1939) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym 6 pułku piechoty Legionów Polskich Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Więźniów Ideowych Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 6 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Oficerowie 32 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Podoficerowie piechoty Legionów Polskich Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Szefowie sztabu 25 Dywizji Piechoty (II RP) Kategoria:Uczestnicy bitwy nad Bzurą (1939) Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Kostiuchnówką 1916 Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Mołotkowem 1914 Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w XX wieku Kategoria:Nieznana data śmierci Kategoria:Żołnierze 6 Pułku Piechoty Legionów Polskich (1915–1917)