thumb Koralówka fińska (Ramaria fennica (P. Karst.) Ricken) – gatunek grzybów należący do rodziny siatkoblaszkowatych (Gomphaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Ramaria, Gomphaceae, Gomphales, Phallomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1868 r. Petter Adolf Karsten, nadając mu nazwę Clavaria fennica. W 1920 r. Adalbert Ricken przeniósł go do rodzaju Ramaria. Niektóre inne synonimy: Clavariella fennica (P. Karst.) P. Karst. 1891 Clavaria testaceoviridis (G.F. Atk.) Doty, 1944 Ramaria testaceoviridis (G.F. Atk.) Corner 1950 Nazwę polską zarekomendowała Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów w 2025 r.
Morfologia Owocnik Krzaczkowaty o wymiarach do 10 × 5 cm, w zarysie szerokoelipsoidalny. Trzon pojedynczy, duży, do 30 × 25 mm, zaokrąglony od spodu, gładki do drobno filcowatego od spodu, obejmujący podłoże, białawy tam, gdzie jest osłonięty przez runo leśne, liście, matowy do bladofioletowego ku górze. Miąższ biały, pełny, suchy, fioletowy wokół kanałów robaków. Główne gałęzie rozgałęziające się 2–4 niemal natychmiast, klapowane na przekroju poprzecznym, tego samego koloru co trzon w dolnej części, ku górze tego samego koloru co gałęzie. Gałęzie w 4–6 rzędach, mniej lub bardziej obłe, początkowo nieco bardziej brązowe niż główne gałęzie, podczas wytwarzania zarodników bardziej oliwkowe. Kąty rozgałęzień zaokrąglone, wszystkie międzywęźla krótkie, stopniowo zmniejszające się w miarę dojrzewania. Ich miąższ jest biały, ledwie fioletowobrązowy na zewnątrz. Wierzchołki młodych okazów drobno podwójnie dychotomiczne i matowo oliwkowożółte, z wiekiem rozszerzają się do palczastych, podczas wytwarzania zarodników stają się jasnobrązowe, u starszych okazów okazjonalnie matowofioletowe. Zapach nieznaczny, smak łagodny. Cechy mikroskopowe Zarodniki 9–11,9 × 4,3–5,4 µm, cylindryczne, w widoku z boku wyraźnie chropowate, z ochrową zawartością i jedną lub dwoma ciemniejszymi inkluzjami. Ściana o grubości do 0,2 µm, wyrostek wnęki stopniowy lub bardzo stopniowy; ornamentacja w postaci krótkich grzbietów i pojedynczych brodawek. Strzępki na powierzchni trzonu o średnicy 2–3,5 mm, cienkościenne, ze sprzążkami, ciasno splecione. Strzępki trzonu o średnicy do 8 µm, szkliste, ze sprzążkami, cienko- lub nieznacznie grubościenne (ściana miejscowo do 1,5 mm grubości, zazwyczaj nierówna), luźno splecione, wybrzuszenia przegród rzadkie. Podstawki 65–80 × 9–10 mm, maczugowate, ze sprzążkami i 4 sterygmami.
Występowanie i siedlisko Występuje na wszystkich kontynentach poza Antarktydą i Afryką. Brak tego gatunku w opracowanym w 2003 r. przez Władysława Wojewodę wykazie wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, ale w późniejszych latach podano jego stanowiska.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Siatkoblaszkowate