Franciszek Szymik (ur. 25 stycznia 1914 w Cieszynie, zm. 11 marca 1979 w Gliwicach) – polski inżynier elektryk, naukowiec, nauczyciel akademicki.

Życiorys Urodził się w rodzinie Franciszka (1880–1959) i Marii (1886–1962). Ukończył gimnazjum w Cieszynie. W latach 1932–1938 studiował na Wydziale Mechanicznym (Oddział Elektryczny) Politechniki Lwowskiej. W latach 1939–1946 był pracownikiem energetyki okręgu lwowskiego.

Po repatriacji do Gliwic brał udział w odbudowie energetyki na terenie Górnego Śląska. W 1946 r. podjął pracę w gliwickim Zakładzie Elgór, następnie tamże w Zakładzie Energetycznym. Od 1949 r. równocześnie pracował w Katedrze Sieci Elektrycznych Politechniki Śląskiej. Od 1954 r. zajmował się wyłącznie pracą dydaktyczną na tej uczelni. W 1956 r. po zatwierdzeniu przez Ministra Szkolnictwa Wyższego wniosku Senatu Politechniki Śląskiej otrzymał tytuł zastępcy profesora. W 1958 r. uchwałą Rady Wydziału Elektrycznego uzyskał tytuł doktora nauk technicznych za pracę pt. Zagrożenie awaryjne sieci pracującej w warunkach zabrudzeniowych (promotor: prof. dr inż. Zbigniew Jasicki). W 1965 r. otrzymał nominację Rady Państwa na profesora nadzwyczajnego. Tytuł naukowy profesora zwyczajnego otrzymał w 1975 r.

Pełnił kierownicze funkcje w Katedrze Sieci Elektrycznych (1961–1962), Katedrze Sieci i Układów Elektroenergetycznych (1962–1969), a następnie zastępca dyrektora ds. nauki Instytutu Elektroenergetyki i Sterowania Układów. Od 1960 do 1962 r. był prodziekanem Wydziału Elektrycznego Politechniki Śląskiej.

W Instytucie Energetyki prowadził pionierskie prace badawcze dot. pracy sieci elektrycznych w warunkach zapylenia, obciążeń wiatrowych, kompensacji ziemnozwarciowej, itp. Był twórcą i pierwszym redaktorem biuletynu Instytutu Energetyki.

Promotor m.in. prac doktorskich Wiktora Seydaka (1963), Jerzego Ćwieka (1963), Jana Popczyka (1974), Kurta Żmudy (1975).

Współautor pierwszego w kraju podręcznika z dziedziny pracy systemów elektroenergetycznych.

Zmarł 11 marca 1979 r., pochowany na cmentarzu Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Cieszynie (sektor 2-1-74).

Publikacje

Uszkodzenia i zanieczyszczenia izolatorom liniowych oraz zapobieganie zakłóceniom z nimi związanymi. Biuletyn Techn. Zjedn. Energ. Zagł. Węgl., rok II, zesz. 4, 1948. Upływność izolatorom liniowych jako przyczyna palenia się słupów drewnianych. Biuletyn Techn. Zjedn. Energ. Zagł. Węgl., rok III, zesz. 1/2, 1949. Eksploatacja izolatorów napowietrznych linii wysokiego napięcia. Wiadomości Elektrotechniczne, rok IX, zesz. 4, 1949. Drgania przewodów linii napowietrznych. Energetyka Nr 11, 1965.

Ordery i odznaczenia

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1973) Srebrny Krzyż Zasługi (1947) „za zasługi w pracy zawodowej”. Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 15 stycznia 1955 r. nr 0/156 - na wniosek Ministra Energetyki. Odznaka „Zasłużonemu dla Politechniki Śląskiej” (1974, 1979) Odznaka 25-lecia Politechniki Śląskiej (1970)

Nagrody

Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego indywidualna I stopnia za szczególne osiągnięcia w dziedzinie dydaktyczno-wychowawczej, organizacji procesu dydaktycznego lub za prace związane z kształceniem młodej kadry (1971)

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Cieszynie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Śląskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu ewangelickim przy ul. Bielskiej w Cieszynie Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 1979