Stanisław Bodaszewski (ur. 5 września 1900 w Wiedniu, zm. 1 listopada 1978) – polski inżynier, konstruktor, profesor nadzwyczajny Politechniki Śląskiej.
Życiorys Syn Łukasza „za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie szkolnictwa wyższego”.. W 1917 r. ukończył szkołę średnią we Lwowie. W latach 1918–1921 służył w Wojsku Polskim. Ukończył w 1926 r. studia na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Lwowskiej, dyplom otrzymał w roku 1930. W czasie studiów był młodszym asystentem w Katedrze Matematyki. Od 1927 r. pracował jako konstruktor na PKP we Lwowie, a następnie w Toruniu. W 1939 r. powrócił do Lwowa i pracował w Biurze Budowy i Remontów Zarządu Miejskiego. W 1944 r. został zatrudniony u prof. Włodzimierza Burzyńskiego w oddziale mechanicznym Państwowych Technicznych Kursów Zawodowych we Lwowie.
Po repatriacji do kraju w roku akademickim 1945/46 podjął pracę w Politechnice Śląskiej w Gliwicach jako adiunkt Katedry Mechaniki Technicznej na Wydziale Inżynieryjno-Budowlanym (później Mechanicznym) oraz w Politechnice Wrocławskiej na stanowisku zastępcy profesora (pracę na PWr zakończył w sierpniu 1952 r.). W 1950 r. uzyskał stopień doktora nauk technicznych na podstawie rozprawy pt. O niesymetrycznym stanie napięcia i o jego roli w ocenie wytężenia metali ciągliwych. Objął kierownictwo Katedry Mechaniki Technicznej. Pełnił funkcję prodziekana Wydziału Mechanicznego (1962–1964).
Wykładał mechanikę I, hydromechanikę i hydraulikę. Jego zainteresowania naukowe dotyczyły przede wszystkim teorii wytrzymałości materiałów w nietypowych stanach obciążeń i hipotez wytężeniowych. Był promotorem prac doktorskich, m.in. Walerego Szuścika (1962), Antoniego Jakubowicza (1962), Jerzego Pakleza (1963) i Adama Kwaśnickiego (1966).
Z dniem 1 października 1970 r. przeszedł na emeryturę.
Zmarł w 1978 r., pochowany na cmentarzu Lipowym w Gliwicach (sektor C4-1-25).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1970) Złoty Krzyż Zasługi (1955) Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/198 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego. Odznaka 25-lecia Politechniki Śląskiej wraz z Dyplomem Uznania (1970)
Nagrody
Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego indywidualna II stopnia za szczególne osiągnięcia w dziedzinie dydaktyczno-wychowawczej, organizacji procesu dydaktycznego lub prace związane z kształceniem młodej kadry naukowej (1970)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiedniu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Śląskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Lipowym w Gliwicach Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1978