Magnus, właśc. Roberto Raviola (ur. 31 maja 1939 w Bolonii, zm. 5 lutego 1996 w Castel del Rio) – włoski rysownik, ilustrator oraz autor komiksów.
Specjalizował się w tzw. fumetti neri, charakteryzujących się mroczną atmosferą i elementami groteski. Pseudonim „Magnus” wywodzi się od łacińskiego zwrotu Magnus Pictor Fecit („Wielki malarz to stworzył”), będącego ironicznym autokomentarzem do własnej twórczości.
Życiorys Ukończył na kierunku scenografii. Karierę komiksową rozpoczął w 1964, choć wcześniej pracował jako ilustrator. Od 1961 współpracował z Maxem Bunkerem, z którym stworzył szereg popularnych serii, w tym (1964–1971), Satanik (1964–1970), (1965–1967) oraz (1966). Ich najsłynniejszym wspólnym dziełem stał się Alan Ford, którego pierwszy numer ukazał się w maju 1969.
Magnus był autorem rysunków Alana Forda aż do 75. numeru (wrzesień 1975), co zakończyło jego artystyczną współpracę z Maxem Bunkerem. Do serii powrócił wyjątkowo w 1986, rysując okładkę 200. numeru. Wspólnie z Bunkerem tworzyli również , publikowany w latach 1968–1970 w czasopiśmie „”.
Od 1975 Magnus realizował własne projekty. W tym roku pojawiła się seria , publikowana w czasopismach „Strisce e Musica” i „”. W 1977, we współpracy z , stworzył średniowieczną sagę fantasy . Później przystąpił do prac nad długą sagą , opartą na chińskiej powieści. W 1980 powołał do życia , a następnie powrócił do formatu kieszonkowego z groteskowym komiksem Necron.
Jego prace zyskały uznanie również za granicą, zwłaszcza we Francji, gdzie ukazywały się w czasopismach „Métal Hurlant” i „” oraz nakładem wydawnictw i Magic Strip. W „L'Écho des savanes” rozpoczął erotyczną powieść graficzną Les 110 Pilules (we Włoszech Le 110 Pillole), która wcześniej ukazała się w „Totem”, a później została kontynuowana przez . W 1988 Magnus był autorem zarówno scenariusza, jak i rysunków komiksu Le Femmine Incantate, inspirowanego chińskimi powieściami, wydanego przez Dolce Vita.
Krótko przed śmiercią dokończył pracę nad długim odcinkiem La valle del terrore z serii Tex, do którego scenariusz napisał dla wydawnictwa Sergio Bonelli Editore.
Charakterystyka twórczości Magnus słynął z charakterystycznej, wyrazistej kreski oraz innowacyjnego wykorzystania czerni i bieli do kreowania specyficznych atmosfer, co przyczyniło się do rozwoju nowego gatunku komiksu, łączącego elementy noir z groteską. Do tworzenia storyboardów i szlifowania kompozycji stosował technikę warstw – nakładał na siebie arkusze welinu, co pozwalało mu modyfikować i dopracowywać poszczególne plansze.
Spośród jego licznych prac szczególne miejsce zajmuje Sarti Antonio e il malato immaginario – jedyne dzieło, które Magnus poświęcił swojemu rodzinnemu miastu, Bolonii. Komiks, napisany we współpracy ze scenarzystą , ukazał się w odcinkach między styczniem a grudniem 1987 w czasopiśmie „Incontri 2000”, redagowanym przez Renzo Renziego.
Przypisy
Kategoria:Włoscy autorzy komiksów Kategoria:Włoscy rysownicy Kategoria:Włoscy ilustratorzy Kategoria:Scenarzyści komiksów Kategoria:Artyści związani z Bolonią Kategoria:Ludzie urodzeni w Bolonii Kategoria:Urodzeni w 1939 Kategoria:Zmarli w 1996