Witold Około-Kułak

Witold Około-Kułak (ur. 16 grudnia 1909 w Birsku, zm. 1 lutego 1975) – polski doktor inżynier, specjalista w dziedzinie przepływu ciepła oraz radiacyjnej wymianie ciepła.

Życiorys Jego ojciec był notariuszem. W 1918 r. wraz z rodziną na krótko zamieszkał w Warszawie, następne trzy lata spędził kolejno w Wilnie, Bydgoszczy i Włocławku. W 1921 r. rodzina osiadła na stałe w Radziejowie Kujawskim, gdzie Witold rozpoczął edukację. Na podstawie złożonego egzaminu został przyjęty do trzeciej klasy Gimnazjum Ziemi Kujawskiej we Włocławku. Tam złożył egzaminy końcowe i otrzymał świadectwo dojrzałości. Rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej. Utrzymywał się z korepetycji, później przyjął posadę elektromontera przy montażu i konserwacji urządzeń elektrycznych w kopalni Gieschego w Janowie. Po powrocie do Lwowa wstąpił do Szkoły Podchorążych, którą ukończył wywiązując się z obowiązku służby wojskowej. Podjął na Politechnice Lwowskiej przerwane studia przyjmując jednocześnie aż dwie posady: kreślarza w biurze instalacji elektrycznych i nocnego stróża. W 1938 r., po złożeniu absolutorium, wyjechał na praktykę dyplomową do Paryża. Egzamin dyplomowy zdał 31 sierpnia 1939 r. i otrzymał stopień inżyniera – odpowiednik obecnego stopnia magistra. Po ukończeniu studiów podjął pracę jako asystent w Katedrze Pomiarów Maszyn Cieplnych Politechniki LwowskiejJan Składzień, Wspomnienie o Profesorze Około-Kułaku [dostęp 2026-07-29]..

W czasie okupacji niemieckiej, ze względu na posiadanie wyższego wykształcenia technicznego, został przeznaczony do wywiezienia na teren III Rzeszy. Szczęśliwie udało Mu się zbiec z obozu przed wyruszeniem transportu. W wyniku tych wydarzeń zmuszony był ukrywać się do chwili wyzwolenia.

Po wyzwoleniu pełnił funkcję asystenta, a później p.o. docenta w Katedrze Termodynamiki i Techniki Cieplnej Politechniki Lwowskiej, a następnie adiunkta w Katedrze Turbin Parowych Politechniki Gdańskiej. W 1946 r. przeniósł się na stałe do Gliwic, gdzie podjął pracę na Politechnice Śląskiej jako adiunkt Wydziału Mechanicznego w Katedrze Termodynamiki Technicznej, później Katedry Teorii Maszyn Cieplnych. Kierował Zespołem Termodynamiki i Przepływu Ciała w Instytucie Techniki Cieplnej Wydziału Mechanicznego-Energetycznego. Jednocześnie był angażowany jako kontraktowy asystent Politechniki Wrocławskiej w latach 1947–1950, a w latach 1950–1955 jako kontraktowy zastępca profesora Politechniki Gdańskiej.

W roku akademickim 1950/51 za pracę pt. Trójczynnikowe wymienniki ciepła uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych nadany przez Radę Wydziału Mechanicznego Politechniki Śląskiej. W 1954 r. decyzją Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej otrzymał tytuł naukowy docenta, a na profesora nadzwyczajnego powołany uchwałą Rady Państwa z dnia 27 kwietnia 1962 r.

Autor 28 oryginalnych prac naukowych oraz 4 artykułów popularyzujących naukę o przepływie ciepła. Uczestniczył w opracowywaniu haseł Encyklopedii Techniki. Był promotorem trzech rozpraw doktorskich, opiekunem jednej pracy habilitacyjnej, recenzentem ponad 25 rozpraw doktorskich i habilitacyjnych.

Był mężem Walerii z domu Księżyk (1910–1973).

Pochowany na cmentarzu Lipowym w Gliwicach (sektor E8-8-17).

Publikacje

Dobór parametrów pary dla celów regeneracji ciepła w obszarze pary przegrzanej. Zesz. nauk. PŚI. nr 14 Energ. z. 2: 1957, s. 21–53. Regeneracja ciepła w siłowniach parowych. Zesz. nauk. PŚI. nr 5 Energ. z. 1: 1957, s. 23–80. Właściwe zastosowanie analizy wymiarowej. Zesz. nauk. PŚl. nr 14 Energ. z. 2: 1957, s. 3–20. Wymiana ciepła przez promieniowanie w układzie trzech powierzchni doskonale szarych w ośrodku diatermicznym. Zesz. nauk. PŚI. nr 14 Energ. z. 2: 1957, s. 75–99. Bilans wymiany energii promienistej w dwupowierzchniowym układzie otwartym. Chemia stos. T. 2. 1958 z. 4, s. 439–455.

Ordery i odznaczenia

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1973) Złoty Krzyż Zasługi (1956) Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) Uchwała Rady Państwa z dnia 22 lipca 1955 r. nr 0/1363 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego. Złota Odznaka „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego” Odznaka „Zasłużonemu dla Politechniki Śląskiej” (1974) Odznaka 25-lecia Politechniki Śląskiej (1970) Złota Odznaka Pamiątkowa XV-lecia Politechniki Śląskiej Nagrody

Nagroda Ministra Szkolnictwa Wyższego indywidualna II stopnia

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Gdańskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Śląskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Lipowym w Gliwicach Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1975