Kościół Ofiarowania Pańskiego (niem. Kirche zur Darstellung des Herrn), również Kościół Matki Bożej Gromnicznej (niem. Kirche Mariä Lichtmeß) – barokowa świątynia rzymskokatolicka znajdująca się w niemieckiej gminie Aschau im Chiemgau, w kraju związkowym Bawaria. Siedziba parafii należącej do Stowarzyszenia Parafii Oberes Priental w archidiecezji Monachium i Freising.
Historia Pierwsza wzmianka o kościele w Aschau pochodzi z ostatniej ćwierci XII wieku. Świątynia znajdowała się w okolicach południowej wieży dzisiejszego kościoła i prawdopodobnie pełniła funkcję baptysterium. Około 1450 roku wzniesiono dwunawowy, późnogotycki kościół, ze sklepieniem sieciowym i gwiaździstym. W 1673 roku wymieniono ołtarz główny, a w 1702 roku powstały pierwsze barokowe sztukaterie.
Świątynię przebudowano w latach 1752–1753 wg projektu . Budynek wówczas wydłużono na zachód o jedno przęsło, a od północy dobudowano trzecią nawę. 10 sierpnia 1758 kościół konsekrował biskup Chimsee . W 1904 roku wzniesiono neobarokową wieżę północną i zakrystię wg projektu . W latach 20. XX wieku planowano przebudowę kościoła w stylu neoromańskim, lecz zrezygnowano z niej po wymianie ołtarza głównego. W 1929 prezbiterium przebudowano wg projektu i zainstalowano nowy ołtarz, podarowany przez . Świątynię odrestaurowano w latach 1982–1985.
Architektura i wyposażenie Świątynia barokowa, trójnawowa, o układzie halowym. Do prezbiterium przylegają dwie bliźniacze wieże. W ołtarzu głównym z 1929 roku zainstalowany jest barokowy obraz Ofiarowania Pańskiego, pochodzący ze starego ołtarza z 1673 roku. Po jego bokach umieszczono figury świętych Korbiniana i Ruperta, a w górnej części znajduje się przedstawienie Trójcy Świętej. Ołtarz zdobią również herby fundatorów – i Annie von Würtzburg. Po bokach ołtarza, na konsolach, ustawiono figury świętych Barbary i Katarzyny z 1853 roku.
Barokową ambonę wykonał w 1687 roku Michael Furtner, zdobią ją figury czterech ewangelistów oraz apostołów Piotra i Pawła dłuta Blasiusa Maßa z Rosenheimu. Ołtarz celebracyjny i posoborowa ambona pochodzą z 1985 roku, nad nimi zawieszony jest barokowy, XVII-wieczny krucyfiks. Drewniana dekoracja przestrzeni pod arkadami w prezbiterium jest pozostałością barokowych stalli chórowych z 1671 roku. Fresk w nawie głównej, z przedstawieniem Matki Bożej z Dzieciątkiem wręczającej różaniec św. Dominikowi, wykonał w latach 1753–1754 . Nad organami znajduje się fresk św. Cecylii w otoczeniu grających aniołów. Malowidła w nawach bocznych umieszczono w dziesięciu owalnych polach, przedstawiają one sceny z życia Matki Bożej. Chrzcielnicę wykonano w 1674 roku z czerwonego marmuru salzburskiego, zdobi ją herb Johann Friedrich Ignatza, grafa Preysing-Hohenaschau.
Rokokowy ołtarz boczny w prawej nawie pochodzi z 1775 roku i jest poświęcony św. Janowi Nepomucenowi. Przechowywane są w nim relikwie św. Saturniusza. W lewej nawie znajduje się Ołtarz Różańcowy, ufundowany w podobnym okresie przez Maxa IV, grafa Preysing-Hohenaschau. Rokokowy relikwiarz z 1730 roku przeniesiono tu w 1844 roku z kaplicy w Monachium. W południowej nawie znajduje się figura Matki Bożej Miłosierdzia, wykonana ok. 1632 roku, prawdopodobnie przez Jacoba Lauba. W północnej nawie znajduje się obraz Świętej Anny Samotrzeciej. Organy pochodzą z warsztatu .
W dwóch wieżach kościoła zawieszono łącznie cztery stalowe dzwony. Zastąpiły one instrumenty zarekwirowane w 1917 roku, podczas I wojny światowej. Dane dzwonów: +WieżaImięWagaTonRok odlaniaLudwisarniapołudniowa11-Uhr Glocke765 kggis'1920Ulrich & Weule12-Uhr Glocke1182 kgfis'północnaSalve-Glocke2296 kgdis'Herz-Jesu-Glocke4529 kgh0
Galeria
Przypisy
Kościół Ofiarowania Pańskiego Kategoria:Zabytkowe kościoły w Niemczech Kategoria:Kościoły w Bawarii Kategoria:Architektura barokowa w Niemczech Kategoria:Kościoły w archidiecezji Monachium i Freising