mały|Kazimierz Gadomski Kazimierz Antoni Gadomski herbu Rola (ur. 11 sierpnia 1849 w Warszawie – zm. 18 września 1928 tamże) – polski budowniczy, architekt.
Życiorys Kształcił się w korpusie kadetów w Wilnie, ukończył gimnazjum klasyczne w WarszawieKsięga Pamiątkowa Zjazdu byłych wychowańców byłej Szkoły Głównej Warszawskiej w 40 rocznicę jej założenia, Warszawa 1905, s. 87. W latach 1868-1869 był studentem wydziału matematycznego Szkoły Głównej w Warszawie, a po jej likwidacji studiował na uniwersytecie warszawskim, który ukończył w 1871. Następnie ukończył budownictwo w Instytucie Inżynierów Cywilnych w Petersburgu i uzyskał tytuł inżyniera cywilnego (1877)Księga pamiątkowa Inżynierów Cywilnych Polaków wychowanków Instytutu Inżynierów Cywilnych w Petersburgu, Warszawa 1937, s. 27, 35, 60. 68. Po studiach z rangą urzędnika X klasy był architektem miejskim w SiedlcachStanisław Łoza, Słownik architektów i budowniczych Polaków oraz cudzoziemców w Polsce pracujących, wyd. 2, Warszawa 1931, s. 93.. Potem przeniósł się do Warszawy, gdzie od 1880 pełnił funkcję architekta pałacowego warszawskich rezydencji cesarskich: Łazienek, Belwederu oraz willi „Sielce”Барановский Г. В. Юбилейный сборник сведений о деятельности бывших воспитанников Института гражданских инженеров (Строительного училища) 1842—1892. СПб 1893, c. 74. W 1888 roku, w wyniku reorganizacji administracji pałacowej,odszedł ze służby państwowej. Od tego czasu zajmował się prywatną praktyką, wznosząc około dwudziestu murowanych budynków mieszkalnych w Siedlcach i Warszawie. Członek Zjednoczonego Towarzystwa Sztuk Pięknych w Krakowie (1891)Sprawozdanie Dyrekcji Zjednoczonego Towarzystwa Sztuk Pięknych w Krakowie z czynności za rok 1891, R. XXXVII, Kraków 1891, s. 43 i Towarzystwa Tatrzańskiego (1905-1914)Pamiętnik Towarzystwa Tatrzańskiego. Rok 1905, Kraków 1905, s. XXVIIIPamiętnik Towarzystwa Tatrzańskiego. Rok 1914, Kraków 1914, s. LXXV.
Pochowany na Powązkach w Warszawie (kwatera 68, rząd 5, miejsce 18,19)Kazimierz Antoni Gadomski z Gadomca h. Rola, M.J. Minakowska, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 14.08.2026].
Dorobek architektoniczny Do ważniejszych przedsięwzięć budowlanych, których się podjął, należała renowacja amfiteatru w Łazienkach w Warszawie – jednego z niewielu w Europie obiektów tego typu wzorowanych na antycznych amfiteatrach.
Zbudował wiele kamienic w Warszawie m.in. przy ulicach: Leszno 71, Zielna 12, Ogrodowa 29, Nalewki 18, Żurawia 47, Elektoralna 14, Franciszkańska 34, Dzika 44, Nowolipie 60,Chłodna 46, Miła 34, Krochmalna 11, Młynarska 36, al. Jerozolimskie 35, Pawia 26, Solna 17. Był także autorem projektu synagogi na warszawskiej Woli (1924)Eleonora Bergman, Henryk Stifelman i synagogi w stylu dworkowym, "Archaeologica Hereditas" t. 16, Warszawa 2019, s. 42.
Życie prywatne Syn urzędnika Jana Tadeusza (1823-1906) i Barbary ze Zwierzchowskich (1825-1905). Ożeniony z Joanną z Szumanów (1854–1918). Mieli pięć córek i syna Leona (1887–1905).
Przypisy
Kategoria:Polscy budowniczowie Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Absolwenci Instytutu Inżynierów Cywilnych cesarza Mikołaja I Kategoria:Urodzeni w 1849 Kategoria:Zmarli w 1928 Kategoria:Działacze Towarzystwa Tatrzańskiego – Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego