thumb|Przekrój kotła na pellet Kocioł na pellet – urządzenie grzewcze przeznaczone do pozyskiwania energii cieplnej powstałej w procesie spalania granulatu z biomasy (pelletu), wykorzystywane głownie w celu ogrzewania budynków i przygotowywania ciepłej wody użytkowej.

Zastosowanie Kotły na pellet wykorzystywane są między innymi w domach wolnostojących, budynkach mieszkalnych, obiektach turystycznych, magazynach, zakładach przemysłowych i przetwórczych, budynkach użyteczności publicznej.

Najczęściej stosowane są w rozwiniętych krajach klimatu umiarkowanego, gdzie dostępność surowca drzewnego sprzyja produkcji pelletu na dużą skalę. Na kontynencie Europejskim prym w zastosowaniu tej metody grzewczej wiodą Niemcy, Austria, kraje skandynawskie, Włochy oraz Polska.

Według statystyk CEEB (Centralna Ewidencja Emisyjności Budynków) w kwietniu 2023 roku, w Polsce z kotłów peletowych korzystało 1 464 793 gospodarstw domowych.

Budowa Działanie kotłów na pellet opiera się na współpracy wielu podzespołów, stąd też urządzenie to nazywane jest czasem zintegrowanym kotłem na pellet, dla odróżnienia od hybrydowych konstrukcji wykorzystujących starsze kotły na paliwo stałe modernizowane poprzez montaż palnika na pellet.

Najważniejsze elementy konstrukcji kotła pelletowego to: Korpus kotła (obudowa) – główna konstrukcja urządzenia, w której znajdują się pozostałe podzespoły. Zasobnik pelletu – pojemnik służący do magazynowania paliwa przed jego podaniem do palnika. Podajnik (najczęściej ślimakowy) – mechanizm transportujący pellet z zasobnika do komory spalania w sposób automatyczny i kontrolowany, co pozwala zwiększyć wydajność zużycia paliwa. Palnik na pellet– urządzenie odpowiedzialne za zapłon paliwa oraz utrzymanie procesu spalania – kluczowy element całego urządzenia. Komora spalania – przestrzeń, w której następuje spalanie pelletu i wytwarzanie energii cieplnej. Wymiennik ciepła – element przekazujący ciepło powstałe podczas spalania do wody krążącej w instalacji grzewczej. Wentylator nadmuchowy – urządzenie dostarczające odpowiednią ilość powietrza niezbędnego do efektywnego spalania paliwa. Sterownik elektroniczny – układ kontrolujący pracę kotła, regulujący podawanie paliwa, dopływ powietrza i temperaturę pracy na podstawie wytycznych wprowadzonych przez użytkownika. Zmniejsza zużycie paliwa dzięki dostosowaniu ilości do bieżących potrzeb. Może być umieszczony na obudowie (wbudowany) lub w innym pomieszczeniu (zewnętrzny). To drugie rozwiązanie pozwala na zdalne sterowanie ogrzewaniem. Układ zapłonowy – zespół elementów umożliwiających automatyczne rozpalanie pelletu bez konieczności ręcznej obsługi. Czujniki temperatury i bezpieczeństwa – urządzenia monitorujące parametry pracy kotła i zabezpieczające go przed awariami oraz niebezpiecznymi sytuacjami z ogniem. Układ odprowadzania spalin – system przewodów i kanałów służący do bezpiecznego usuwania produktów spalania do komina. Popielnik – pojemnik przeznaczony do gromadzenia popiołu powstającego podczas spalania pelletu.

Wydajność Parametry eksploatacyjne dla kotłów na pellet podawane są w formie określenia mocy cieplnej i sprawności energetycznej. Moc cieplna wyrażana jest w kilowatach (kW), określa ilość energii cieplnej dostarczanej przez kocioł w jednostce czasu. Sprawność energetyczna wyraża stosunek ilości ciepła przekazanego do instalacji grzewczej do energii chemicznej zawartej w spalanym paliwie. Współczesne kotły na pellet osiągają zazwyczaj sprawność przekraczającą 90%, a urządzenia spełniające wymagania 5. klasy według normy PN-EN 303-5 muszą charakteryzować się sprawnością nie niższą niż 88%.

Wpływ na środowisko Paliwem spalanym w kotłach na pellet jest granulat z biomasy – najczęściej wiórów drzewnych, odpadów rolniczych, czy odpadów z procesu przetwórczego.

Pellet produkowany jest więc częściowo z odpadów drzewnych, a częściowo z drzew specjalnie w tym celu ściętych i przetworzonych.

W procesie produkcyjnym pelletu nie wykorzystuje się dodatków chemicznych czy zewnętrznego lepiszcza – dzięki temu do atmosfery uwalnia się mniej szkodliwych substancji.

W świetle prawa UE pellet uznawany jest za opał neutralny węglowo, ponieważ spalany granulat uwalnia do atmosfery tyle samo dwutlenku węgla, ile rośliny z którego powstał, pochłonęły w okresie swojego wzrostu.

Dyrektywa EPBD z 2024 roku, której celem jest zmniejszenie zużycia energii w budynkach oraz ograniczenie emisji gazów cieplarnianych poprzez poprawę efektywności energetycznej zasobów budowlanych w państwach członkowskich roku wprost przewiduje możliwość ogrzewania budynków biomasą spalaną między innymi w kotłach na pellet.

Rodzaje stosowanego paliwa Opałem przeznaczonym do użytku w kotłach peletowych jest granulat z biomasy wytwarzany przez urządzenie zwane peleciarką.

W zależności od składu mieszanki, z której tłoczone jest paliwo, pellet może mieć odmienne właściwości i parametry spalania. Na podstawie składu pelletu wyznaczana jest klasa granulatu.

Polsce pellet drzewny klasyfikuje się na trzy główne klasy jakości: A1 (najwyższa jakość do zastosowań domowych), A2 (nieco niższa jakość, również stosowana w budynkach mieszkalnych) oraz B (przeznaczona głównie do zastosowań przemysłowych).

Najlepsze odmiany granulatu to te wytwarzane całkowicie z odpadów drewnianych – wiórów drzewnych. Im wyższa jest zawartość innych dodatków tym słabsza jest klasa granulatu. Uzupełnieniem surowca drewnianego w pellecie jest materiał z upraw rolniczych – łuski nasion, suche trawy i inne formy biomasy pochodzenia roślinnego.

Przypisy

Kategoria:Technika cieplna