Olga Jauer-Niworowska (ur. 1965) – polska doktor habilitowana nauk humanistycznych. Specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu logopedii, językoznawstwa i psychologii.
Życiorys W 1990 roku ukończyła studia psychologiczne na Uniwersytecie Wrocławskim, uzyskując tytuł magistra. W latach 1999–2014 była pracownikiem naukowym w Instytucie Wspomagania Rozwoju Człowieka i Edukacji na Wydziale Nauk Pedagogicznych Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie. Tam też w 2006 roku uzyskała doktorat w dziedzinie pedagogiki na podstawie pracy Zaburzenia mowy w chorobie Wilsona. W 2008 napisała artykuł Kompetencja komunikacyjna dzieci z opóźnionym rozwojem mowy a terapia logopedyczna, który został później opublikowany w formie rozdziału w piątym tomie czasopisma „Studia Pragmalingwistyczne”, zatytułowanym Mowa i język w perspektywie dydaktycznej, logopedycznej i rozwojowej. W 2009 wspólnie z Joanną Kwasiborską-Dudek napisała książkę Wskazówki do diagnozy różnicowej poszczególnych typów dyzartrii. W tym samym roku Wydawnictwo APS wydało jej książkę Dyzartria nabyta. Od 2014 jest adiunktem w Instytucie Polonistyki Stosowanej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. W 2017 habilitowała się w dziedzinie językoznawstwa na Wydziale Polonistyki UW, pisząc rozprawę Zaburzenia mowy u osób z chorobą Parkinsona - nie tylko dyzartria. Złożoność uwarunkowań trudności w komunikacji werbalnej. W 2018 napisała artykuł Fonem w modelu strukturalno-funkcjonalnym – analiza biopsychicznych uwarunkowań kształtowania się pojęcia fonemu (zależności między percepcją a motoryką werbalną). W 2021 razem z Danutą Emilutą-Rozya napisała książkę Logopedyczne i psychologiczne aspekty diagnozowania zaburzeń mowy.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Polscy językoznawcy Kategoria:Polscy logopedzi Kategoria:Polscy psycholodzy Kategoria:Urodzeni w 1965