Józef Stanisław Bartoszewski (ur. 4 lipca 1902 w Łodzi, zm. 20 kwietnia 1971 w Zabrzu) – polski inżynier budowy dróg i mostów.

Życiorys Ukończył w 1920 r. Państwowe Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Łodzi. W roku akademickim 1927/28 ukończył studia na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, uzyskując dyplom inżyniera dróg i mostów. Od 1923 r. należał do Polskiej Korporacji Akademickiej Arkonia. Po studiach, w latach 1928–1932, pracował w Dyrekcji Robót Publicznych woj. warszawskiego na stanowisku referenta mostowego, a następnie kierownika budowy mostów m.in. na Bugu w Zegrzu i na Wiśle w Modlinie. Następnie, w latach 1932–1934, kierował Powiatowym Zarządem Drogowym w Rawie Mazowieckiej, gdzie m.in. prowadził przebudowę drogi państwowej nr 13 (trakt częstochowski), budowę mostu na Pilicy w Nowym Mieście, oraz budowę Hali Sportowej w Spale. W latach 1934–1939 był zatrudniony w Śląskim Urzędzie Wojewódzkim jako kierownik referatu mostowego, i inspektor drogowy. W tym okresie równocześnie prowadził samodzielną pracę zawodową, projektując ok. 30 większych mostów i konstrukcji spawanych. Był członkiem Stowarzyszenia Techników Polskich i Stowarzyszenia Urzędników Państwowych.

Po wybuchu II wojny światowej, we wrześniu 1939 r. został ewakuowany do Stanisławowa, gdzie do końca 1941 r. pracował w Zarządzie Dróg Państwowych jako starszy inżynier, inspektor. W okresie okupacji niemieckiej do 1945 r. pracował jako starszy drogomistrz w Kałuszu, i urzędnik techniczny w Zarządach Drogowych w Sandomierzu i Nowym Sączu.

Po wojnie, w lipcu 1945 r., podjął pracę w Hucie Zabrze na stanowisku szefa Biura Technicznego, w skład którego wchodził Dział Inwestycji Huty (był stałym konsultantem Biura Konstrukcyjnego Huty Zabrze w zakresie projektowania i wykonawstwa konstrukcji stalowych i urządzeń transportowych). Od 1948 r. pracował w Dąbrowskich Zakładach Hutniczych w Biurze Konstrukcyjnym Działu Inwestycyjnego, następnie w Biurze Projektowym BUPROHUT w Zabrzu i Gliwicach jako główny projektant Działu Budowli (do 1952 r.).

Od 1 grudnia 1945 r. rozpoczął pracę na Wydziale Inżynieryjno-Budowlanym Politechniki Śląskiej na stanowisku adiunkta, później starszego wykładowcy w Katedrze Budowy Mostów. Wykładał m.in. wykonawstwo mostów, komunikacje lądowe. 1 grudnia 1953 r. otrzymał nominację na zastępcę profesora i kierownika Katedry i Zakładu Transportu Przemysłowego na Wydziale Budownictwa Przemysłowego, którą kierował do 31 sierpnia 1956 r. Od 1 września 1956 do 31 stycznia 1964 r. kierował Katedrą Komunikacji Miejskiej na Wydziale Inżynierii Sanitarnej. Decyzją Rady Państwa z dnia 1 lutego 1964 r. otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego. Na Politechnice Śląskiej pełnił funkcje prodziekana Wydziału Budownictwa Przemysłowego i Ogólnego (1956–1958) oraz dziekana Wydziału Inżynierii Sanitarnej (1964–1966).

Był członkiem Sekcji Komunikacji Komitetu Inżynierii Polskiej Akademii Nauk, przewodniczącym Sekcji Ekonomiki Drogowej Rady Naukowej Centralnego Ośrodka Badań i Rozwoju Techniki Drogowej, wieloletnim członkiem Rady Naukowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach, współpracował z Biurem Studiów komunikacyjnych PWRN przy opracowywaniu Założeń do „Studium Układu Dróg przelotowych woj. katowickiego” do 1985, był też członkiem Zespołu Rzeczoznawców i Zespołu Sędziów Konkursów PZITB-NOT.

Zmarł w Zabrzu, pochowany na cmentarzu Centralnym w Gliwicach (sektor LA6-9-7).

Publikacje

Hala traserska warsztatów konstrukcyjnych. Przegląd Spawalnictwa. R. 8: 1956, nr 5, s. 113–115. Prefabrykacja w projektach budownictwa przemysłowego Biprohutu. Problemy Projektowe Hutnictwa. R. 5: 1957, nr 4, s. 97–104. Problemy komunikacyjne GOP, [w:] 2 Sesja naukowa, Inżynieria Sanitarna, Streszczenia referatów. Gliwice 1960, s. 38. Wzmacnianie i poszerzanie mostów (Warszawa: Wyd. Komunikacji i Łączności 1962) Komunikacje lądowe, t. 1–2, (Gliwice: Politechnika Śląska 1962–1963) Analiza natężenia ruchu drogowego w świetle rachunku prawdopodobieństwa, Drogownictwo Nr 8 (Warszawa 1965) Utrzymanie mostów miejskich i drogowych (Warszawa: Wyd. Komunikacji i Łączności 1966) Utrzymanie mostów i przepustów (Warszawa: Wyd. Komunikacji i Łączności 1966) Węzły drogowe i uliczne (Warszawa: Wyd. Komunikacji i Łączności 1970) Tunele i przejścia podziemne w miastach (Warszawa: Wyd. Komunikacji i Łączności 1971)

Źródło:.

Odznaczenia

Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 22 lipca 1955 r. nr 0/1363 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego. Złota Odznaka „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego” Srebrna Odznaka NOT (1966) Złota Odznaka XV-lecia Politechniki Śląskiej (1960) Odznaka 25-lecia Politechniki Śląskiej (1970)

Nagrody

Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego indywidualna II stopnia za szczególne osiągnięcia w dziedzinie wyróżniających się podręczników lub przewodników metodycznych dla studentów (1971)Dziennik Urzędowy MOiSzW z 10 lutego 1972 r. nr A-3, poz. 18 s. 28 [dostęp 2026-08-21].

Przypisy

Bibliografia

Leon Rowiński, Prof. mgr inż. Józef Bartoszewski 1902–1971, [w:] Księga Jubileuszu 50-lecia Wydziału Budownictwa, Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, Gliwice 1995, s. 246–249.

Kategoria:Absolwenci Politechniki Warszawskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Śląskiej Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką „Zasłużonemu w Rozwoju Województwa Katowickiego” Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach Kategoria:Polscy inżynierowie dróg i mostów Kategoria:Urodzeni w 1902 Kategoria:Zmarli w 1971