Rezerwat przyrody Coppenamemonding () – obszar chroniony (rezerwat przyrody) o powierzchni ok. 12 tys. ha utworzony w latach 60. XX wieku, znajdujący się w dystrykcie Saramacca w północnym Surinamie, obejmujący lasy namorzynowe oraz mokradła położone u ujścia rzek i do Oceanu Atlantyckiego.
Rezerwat został w 1985 roku uznany za obszar wodno-błotny o znaczeniu międzynarodowym chroniony w ramach konwencji ramsarskiej, a w 1989 roku włączono go do sieci rezerwatów . Jego obszar stanowi również część ostoi ptaków IBA organizacji BirdLife International o nazwie Northern Saramacca.
Historia Obszar estuarium rzek i został po raz pierwszy objęty ochroną na podstawie kodeksu karnego z 1915 roku, zaś w 1953 roku utworzono tu (). W 1961 roku (lub 1966 roku) w celu ochrony siedlisk i kolonii lęgowych ibisa szkarłatnego (Eudocimus ruber), czapli oraz innych gatunków ptactwa wodnego utworzono na tym terenie rezerwat przyrody o powierzchni ok. 12 tys. ha. W 1985 roku został on uznany za obszar wodno-błotny o znaczeniu międzynarodowym chroniony w ramach konwencji ramsarskiej, a w 1989 roku włączono go do sieci rezerwatów , w ramach której jego siostrzanymi rezerwatami są w Nowej Szkocji oraz w Nowym Brunszwiku (Kanada).
Charakterystyka thumb|left|Namorzyny na obszarze chronionym Bigi Pan w północnym Surinamie (2008) Rezerwat przyrody Coppenamemonding zajmuje tereny położone na prawym brzegu estuarium rzek i , w znajdującym się na północy Surinamu dystrykcie Saramacca, około 86 km na zachód od stolicy kraju, Paramaribo. Najbliższym miastem jest Boskamp leżące na południe od rezerwatu, nad rzeką Coppename.
Obszar chroniony obejmuje rozciągający się wzdłuż brzegu Oceanu Atlantyckiego kilkukilometrowy pas lasów namorzynowych stanowiący mieszankę młodych, starych oraz obumierających namorzynów, na południe od którego występują kompleksy mokradeł – od słonych, przez słonawe aż po słodkowodne – porastające piaszczystą przybrzeżną równinę. Dalej wgłąb lądu rosną lasy bagienne oraz lasy ksero-mezofityczne na piaszczystych wzniesieniach (o wysokości sięgającej do 5 m n.p.m.), na których występują również rozproszone płaty namorzynów. Głębokość wody na mokradłach może w porach deszczowych sięgać 2 m, natomiast zdarza się, że podczas przedłużającej się pory suchej bagna wysychają.
Wody przybrzeżne są ważnym miejscem żerowania licznych gatunków ryb oraz krewetek. Miejscowa ludność utrzymuje się z rybołówstwa i łowiectwa (działalność ta jest zakazana na terenie rezerwatu i odbywa się wyłącznie poza jego granicami). W regionie wydobywana jest również ropa naftowa (na południe od rezerwatu) oraz uprawiany jest ryż, co wiąże się z zagrożeniem wód obszaru chronionego potencjalnym wyciekiem ropy oraz zanieczyszczeniem pestycydami. Na niewielką skalę prowadzona jest ekoturystyka (głównie pod auspicjami ).
Flora thumb|Ibisy szkarłatne w Parku Narodowym Morrocoy w Wenezueli (2013) W zbiorach znajdują się okazy jedynie dwunastu gatunków roślin z tego obszaru, głównie lian. Tutejsze namorzyny tworzy m.in. awicenia , korzeniara oraz , na wybrzeżu rośnie również spartyna i euterpa warzywna (Euterpe oleracea).
Położone bardziej wgłąb lądu mokradła porastają m.in. pałka wąskolistna (Typha angustifolia), ponikło , przedstawiciel bobowatych – oraz cibora , natomiast na mokradłach słonych rosną halofity, takie jak (Sesuvium portulacastrum), i poronica . W lasach bagiennych występują m.in. Annona glabra, i .
Fauna Według stanu z 2002 roku na terenie rezerwatu przyrody Coppenamemonding wykazano występowanie ponad 48 gatunków ryb, 6 gatunków gadów, 56 gatunków ptaków i co najmniej 3 gatunków ssaków.
Rezerwat jest ważnym siedliskiem i miejscem żerowania ibisa szkarłatnego (Eudocimus ruber), którego populację na tym obszarze oszacowano w 1997 roku na ponad 20 tys. par. W 2009 roku naliczono już tylko 7,5 tys. par osobników tego gatunku. Występuje tutaj również m.in. (Buteogallus aequinoctialis), (Picumnus minutissimus) oraz (Veniliornis sanguineus). Na terenie rezerwatu zimuje bliski zagrożenia wyginięciem biegus tundrowy (Calidris pusilla) i brodziec piegowaty (Tringa melanoleuca), narażony na wyginięcie brodziec żółtonogi (Tringa flavipes), a także sieweczka skąpopłetwa (Charadrius semipalmatus). Ważnym gatunkiem wędrownym jest narażony na wyginięcie szlamiec krótkodzioby (Limnodromus griseus).
W wodach przybrzeżnych rezerwatu występują cztery gatunki żółwi morskich oraz manat karaibski (Trichechus manatus). Spośród ssaków żyją tu jelenie wirginijskie (Odocoileus virginianus) oraz jaguary (Panthera onca).
Przypisy
Kategoria:Ochrona przyrody w Surinamie Kategoria:Obszary Ramsar Kategoria:Ostoje ptaków IBA