Iwan Abramowicz Morozow (, ur. w Moskwie, zm. 21 lipca 1921 w Karlowych Warach) – rosyjski przedsiębiorca, filantrop i kolekcjoner zachodniej sztuki nowoczesnej początku XX wieku.
Biografia Urodził się w Moskwie 27 listopada 1871. Pochodził z zamożnej rodziny kupieckiej. Ukończył studia chemiczne na Politechnice Federalnej w Zurychu w 1892. Po powrocie do Rosji był najpierw dyrektorem naczelnym, a następnie prezesem zarządu Twerskiej Manufaktury Papieru (1900–1918). Był członkiem Rady Moskiewskiego Banku Kupieckiego oraz Moskiewskiego Komitetu Giełdowego. W latach 1898–1899 był przewodniczącym Moskiewskiego Towarzystwa Kupieckiego. Był też jednym z założycieli Rosyjskiej Spółki Akcyjnej Przemysłu Koksowniczego i Produkcji Benzenu. Angażował się również w działalność dobroczynną, m.in. instytut leczenia nowotworów otrzymał nazwę od nazwiska rodziny Morozowów jako głównych darczyńców.
Wraz z bratem interesowali się malarstwem, pobierając nawet lekcje rysunku u i Konstantina Korowina. Iwan najpierw kolekcjonował obrazy współczesnych artystów rosyjskich, zaś od 1903 twórców zachodnioeuropejskich, impresjonistów oraz postimpresjonistów: Claude’a Moneta, Auguste’a Renoira, Camille’a Pissarro, Edgara Degasa, Alfreda Sisleya, Paula Gauguina i Vincenta van Gogha. Za skarb jego kolekcji uważany był zbiór osiemnastu płócien Paula Cézanne’a. Kolekcja Iwana Morozowa liczyła ponad 300 obrazów i 7 rzeźb rosyjskich mistrzów oraz ponad 250 obrazów francuskich impresjonistów.
Ulubionymi artystami Morozowa byli: Maurice Denis, u którego zamówił cykl paneli dekoracyjnych „Historia Psyche” dla salonu muzycznego swojej rezydencji, oraz Pierre Bonnard, autor dekoracyjnych paneli do klatki schodowej w tym samym budynku.
Morozow posiadał jedenaście płócien Henriego Matisse’a, m.in. , trzy obrazy Pabla Picassa, w tym ważny kubistyczny , dzieła: Maurice’a de Vlamincka, , Othona Friesza, André Deraina, Paula Signaca, Georges’a Rouaulta i Edmonda Crossa. W kolekcji przemysłowca były rzeźby francuskich twórców, jak Auguste Rodin i Aristide Maillol.
Kolekcjoner nie udostępniał swoich zbiorów szerokiej publiczności. Nielicznym dane było zwiedzenie dworku przy ul. Preczystienki 21. Po wybuchu wojny w 1914 został zmuszony do kupowania tylko dzieł rosyjskich. Jego kolekcję znacjonalizowano 19 grudnia 1918. Obrazy stanowiły trzon utworzonego 6 maja 1919 Drugiego Muzeum Nowego Malarstwa Zachodniego. Obecnie dzieła sztuki zgromadzone przez Morozowa znajdują się przede wszystkim w Państwowym Muzeum Sztuk Pięknych im. Puszkina w Moskwie oraz w Ermitażu w Petersburgu.
Morozow z rodziną od 1920 mieszkał w Paryżu. Zmarł 21 lipca 1921 w Karlowych Warach.
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Rosyjscy kolekcjonerzy sztuki Kategoria:Rosyjscy przedsiębiorcy Kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Zmarli w 1921