Klasztor Bronnbach (niem. Kloster Bronnbach) – kompleks dawnego opactwa cystersów znajdujący się w granicach Wertheimu, w północnej części niemieckiego kraju związkowego Badenia-Wirtembergia. W latach 1803–1986 rezydencja książąt Löwensteinu-Wertheimu-Rosenbergu.
Historia Klasztor został założony w 1153 wieku. Mnichów miano sprowadzić z Opactwa Maulbronn, lecz klasztor nie był w stanie zapewnić wystarczającej liczby zakonników dla Bronnbach, stąd sprowadzono ich z Klasztoru w Waldsassen. Mimo to Maulbronn uzyskało status klasztoru macierzystego dla Bronnbach. Kościół opacki wzniesiono w latach 1157–1222, a krużganki wzniesiono po ukończeniu budowy skrzydeł klasztornych w XIII i XIV wieku. W latach 1424–1426 przykrywający kościół nietypowy dach jednospadowy zastąpiono dwuspadowym. W latach 1674–1675 kompleks przebudowano w stylu barokowym. Około 1700 roku zainstalowano cztery ołtarze w świątyni, a w latach 1777–1778 brat Daniel Aschauer wykonał stalle w prezbiterium.
Klasztor zlikwidowano w 1803 roku, w okresie sekularyzacji. Majątek klasztoru został przejęty przez książąt Löwensteinu-Wertheimu-Rosenbergu. Część cystersów pozostała w opactwie do śmierci, nie wiodąc tu jednak życia monastycznego. Ostatni z zakonników zmarł w 1832 roku. Około 1855 roku zamieszkał tu wygnany król Portugalii Michał I Uzurpator, którego żoną była Adelajda Löwenstein-Wertheim-Rosenberg. W 1895 roku w kościele klasztornym, w neoromańskiej szafie organowej, zainstalowano 25-głosowe organy romantyczne, wykonane przez . Przedstawiciele rodu książęcego zamieszkiwali kompleks do 1986 roku. Zabudowania zostały następnie zakupione przez powiat Main-Tauber.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Powiat Main-Tauber Kategoria:Zabytkowe klasztory w Niemczech Kategoria:Klasztory cysterskie w Niemczech Kategoria:Obiekty sakralne w Badenii-Wirtembergii