Centralny Zarząd Przemysłu Młynarskiego – jednostka organizacyjna Ministerstwa Skupu, ustanowiona jako centralne ogniwo zarządzania państwowym przemysłem młynarskim, odpowiedzialnym za planowanie, koordynowanie i kontrolowanie działalności podległych zespołów i młynów oraz za zapewnienie wykonania państwowych zadań produkcyjnych w zakresie przemiału zbóż.
Powołanie Centralnego Zarządu Dekretem z 1953 r. ustanowiono urząd Ministra Skupu, w miejsce zniesionego Centralnego Urzędu Skupu i KontraktacjiDekret z dnia 25 marca 1953 r. o utworzeniu urzędu Ministra Skupu. Dz. U. 1953 nr 20 poz. 77. Na podstawie uchwały Rady Ministrów z 1953 r. w sprawie tymczasowej struktury organizacyjnej Ministerstwa Skupu powołano Centralny Zarząd Przemysłu MłynarskiegoUchwała nr 202 Rady Ministrów z dnia 25 marca 1953 r. w sprawie tymczasowej struktury organizacyjnej Ministerstwa Skupu. M. P. 1953 nr 31 poz. 398. Centralny Zarząd funkcjonował według zasad określonych w dekrecie z 1950 r. o przedsiębiorstwach państwowychDekret z dnia 26 października 1950 r. o przedsiębiorstwach państwowych. Dz. U. 1950 nr 49 poz. 439.
Dyrektor Centralnego Zarządu
Stanisław Gucwa - 1951-1956.
Cele i zadania Centralnego Zarządu Zasadniczym celem Centralnego Zarządu było zapewnienie planowej organizacji i wykonania zadań produkcyjnych przemysłu młynarskiego, w tym zwłaszcza zapewnienie właściwego przetwarzania zbóż na podstawowe artykuły przemiałowe oraz pełnego wykorzystania i rozwoju podległej bazy produkcyjnejArchiwum Akt Nowych, Centralny Zarząd Przemysłu Młynarskiego w Warszawie, zespół 2/1014/0, 1953–1960.. Ustanowienie zadań Centralnego Zarządu miało związek z dekretem z 1951 r. o planowym skupie zbóż, który stworzył podstawy państwowego systemu pozyskiwania zbóżDekret z dnia 23 lipca 1951 r. o planowym skupie zbóż. Dz. U 1951 nr 39 poz. 297 .
Głównym zadaniem Centralnego Zarządu był nadzór nad przemysłem młynarskimm który z kolei był odpowiedzialny za pozyskiwanie, skup i właściwe magazynowanie ziarna oraz za jego przemiał i przetwarzanie na określone produkty spożywcze i paszowe, zgodnie z potrzebami gospodarki planowejJanusz Kaliński, Polityka gospodarcza Polski w latach 1948–1956, Książka i Wiedza, Warszawa 1987.Zbigniew Landau, Jerzy Tomaszewski, Gospodarka Polski Ludowej 1944–1955, Książka i Wiedza, Warszawa 1974.. W ramach tego systemu Centralny Zarząd odpowiadał za planowanie i organizację produkcji młynarskiej w skali kraju, koordynowanie działalności podległych zespołów i młynów oraz zapewnienie prawidłowego wykorzystania ich zdolności produkcyjnych. Do jego kompetencji należało również nadzór nad gospodarką finansową, materiałową i techniczną podległych jednostek, organizowanie ich zaopatrzenia w surowce, materiały, urządzenia i części zamienne, a także kontrolowanie realizacji planów produkcyjnych, kosztów produkcji i wyników gospodarczychBogdan Stolarczyk, Główne problemy funkcjonowania przemysłu zbożowo-młynarskiego w środkowej Polsce. Acta Universitatis Lodziensis. Folia Oeconomica, 1985, nr 40..
Wykaz okręgowych zakładów młynarskich w 1954 r. Według danych Archiwum Akt Nowych z 1954 r. wykaz okręgowych zakładów młynarskich przedstawiał się następująco:
Bydgoskie Okręgowe Zakłady Młynarskie, Gdańskie Okręgowe Zakłady Młynarskie, Katowickie Okręgowe Zakłady Młynarskie, Krakowskie Okręgowe Zakłady Młynarskie, Lubelskie Okręgowe Zakłady Młynarskie, Łódzkie Okręgowe Zakłady Młynarskie, Olsztyńskie Okręgowe Zakłady Młynarskie, Poznańskie Okręgowe Zakłady Młynarskie, Szczecińskie Okręgowe Zakłady Młynarskie, Warszawskie Okręgowe Zakłady Młynarskie, Wrocławskie Okręgowe Zakłady Młynarskie, Zielonogórskie Okręgowe Zakłady Młynarskie.
Przypisy
__INDEKSUJ__ __LINKNOWEJSEKCJI__
Kategoria:Urzędy centralne PRL