Młyn w Parzycach – młyn wodny nad Bzurą wybudowany ok. 1909 r. w Parzycach, w powiecie zgierskim, w województwie łódzkim.
Historia miejsca Młyny w miejscowości istniały już w pierwszej połowie XVI w., gdy Parzyce jako wieś królewska należały do starosty łęczyckiego. Stanowiły własność młynarskiej rodziny Lasków (w późniejszym okresie nazwisko brzmiało: Lasek, Laskowicz lub Laskiewicz). Zachowały się przekazy z połowy XVIII w. o sporze przed sądem referendarskim pomiędzy młynarzami z Parzyc z poddzierżawcami dóbr starostwa łęczyckiego, którzy próbowali narzucić im różne ciężary feudalne. Sąd referendarski opowiedział się po stronie młynarzy, jednak długotrwała walka sądowa doprowadziła rodzinę Laskowiczów do ruiny.
Zachowała się pamięć o istniejacym w XIX w. młynie: był to budynek drewniany usytuowany częściowo na palach nad wodą, a częściowo na stałym lądzie poruszany kołem wodnym i wyposażony w kilka par kamieni młyńskich, żubrownik, perlak i jagielnik. W pierwszych latach XX w. jego właścicielem był młynarz niemieckiego pochodzenia, Ryszard Desselberger. Bydynek został zniszczony przez pożar ok. 1909 r..
Obecny młyn W miejscu spalonego młyna wybudowano nowy młyn: budynek trzypiętrowy murowany z cegły z dachem dwuspadowym krytym papą (obecnie zapadniętym). Był poruszany turbiną wodną i wyposażony 5 par walców oraz urządzenia czyszczące. Na potrzeby młyna wybudowano betonowy jaz. Był to młyn typu handlowego pracujący na potrzeby piekarni w okolicznych miastach. Jego moc przemiałowa wynosiła ok. 6-7 ton zboża na dobę. Jego właścicielem w okresie międzywojennym był Gustaw Desselberger. Młyn był czynny w okresie II wojny światowej a także w okresie PRL do 1957 r., po czym nie wznowił już pracy. W latach 70. XX w. budynek był już zniszczony i pozbawiony urządzeń produkcyjnych.
W 2026 r. jest nieczynny i niezagospodarowany. Przypisy
Kategoria:Młyny w powiecie zgierskim Kategoria:Parzyce (województwo łódzkie)