Jeff Hanson (ur. 3 marca 1978, zm. 5 czerwca 2009) – amerykański piosenkarz, kompozytor i muzyk multiinstrumentalny, śpiewający falsetem. Jego głos został opisany w roku 2005, na potrzeby artykułu w amerykańskim magazynie muzycznym Paste jako „anielski falset, stanowiący swoiste skrzyżowanie ze sobą stylów Alison Krauss oraz Arta Garfunkela, który jednak tak często (co zrozumiałe) bywa mylony z żeńskim kontraltem”.

Styl wokalny Jeffa Hansona często jest porównywany do stylu, z jakiego znany był Elliott Smith; który – notabene – w późniejszych latach swojego życia, był związany z tą samą amerykańską wytwórnią muzyczną, Kill Rock Stars.

Wczesne życie Hanson przyszedł na świat w Milwaukee, w stanie Wisconsin; dorastał zaś w Waukesha, również w stanie Wisconsin. W bardziej obszernym wywiadzie, zrealizowanym dla (obecnie zlikwidowanego) dziennego magazynu online Splendid, Hanson wyznał:

Wychowywałem się w muzycznym domu. Moi rodzice byli wielkimi fanami muzyki. Szczęśliwie dla mnie, byli oni fanami także tych naprawdę znakomitych zespołów lat 1960', takich jak The Beatles, The Rolling Stones, The Kinks, The Who, i wszystkie pozostałe grupy, które miały na mnie tak znaczący wpływ – one wszystkie mocno na mnie oddziaływały, także już w bardzo młodym wieku. Także obecnie, 26 lat później, wciąż ich wszystkich słucham, i wciąż bardzo je sobie cenię. W każdą sobotnią niedzielę w moim domu, przez okres mojego dzieciństwa, mieliśmy noc z płytami muzycznymi. Mój tato wybierał wszystkie ze swojej kolekcji, które chciał mi pokazać, i puszczaliśmy je aż... cóż, właściwie do czasu, aż była już pora, aby iść do łóżek. Muzyka stanowiła więc olbrzymią część mnie, w okresie mojego dorastania.

Hanson zaczął uczyć się gry na gitarze w wieku czterech lat, z kolei w wieku już 10 lat zaangażował się w teatr muzyczny. Wkrótce potem dołączył także do chóru chłopięcego, w którym śpiewał przez 3 lata. W wieku 13 lat założył swój pierwszy zespół muzyczny (nazwany M.I.J.), który tworzył muzykę emo/indie-rockową, wraz ze swoimi kolegami: Ryanem Scheifem (gitara basowa) oraz Mikiem Kennedym (perkusja). Zespołowi udało się wydać pojedynczą 7-calową płytę (przy pomocy wytwórni One Percent Records); minialbum; oraz jeden cały album (przy współudziale Caulfield Records). Zespół ten był aktywny muzycznie przez 7 lat.

Kariera W 2003 roku Hanson rozpoczął swoją solową karierę i był on także pierwszym artystą, który podpisał kontrakt z wytwórnią Kill Rock Stars, po tym jak z własnej woli nadesłał im on swoją taśmę demo. W ramach współpracy z tą wytwórnią wydał on trzy albumy: Son (w 2003), Jeff Hanson (w 2005) oraz Madam Owl (w 2008).

Utwór Hansona „Hiding Behind the Moon” (pochodzący z albumu Son) wykorzystano w 6. odcinku 1. sezonu znanego amerykańskiego serialu Bez skazy (ang. Nip/Tuck) zatytułowanym Megan O'Hara.

W 2006 roku na kompilacji „The Sound the Hare Heard” pojawiła się niepublikowana wcześniej piosenka Hansona o tytule „Daylight”.

Życie osobiste i śmierć W roku 2005 Hanson poślubił Meghan Anzelc – Meghan znalazła się wcześniej na albumie Hansona z 2003 roku zatytułowanym Son (pol. Syn), wśród podziękowań za pomoc przy tworzeniu albumu (za jej wykonania muzyczne na pianinie, a także pianinie elektronicznym); a także na albumie z 2005 roku o nazwie Jeff Hanson (na potrzeby którego, zagrała ona na akordeonie, keyboardzie oraz pianinie). Hanson oraz Anzelc rozstali się w 2008 roku.

Śmierć Jeff Hanson został znaleziony martwy przez swoich rodziców dnia 5 czerwca 2009 roku, w swoim mieszkaniu w mieście Saint Paul (w stanie Minnesota), do którego niedawno się wprowadził. Przyczyna zgonu została ustalona jako toksyczność wywołana mieszaniną różnych środków. W aktach sprawy nie zostało jednoznacznie wskazane, czy zdaniem lekarza prowadzącego doszło do celowego zażycia zbyt dużej ilości leków antydepresyjnych, czy też śmierć była wynikiem nieszczęśliwego wypadku.

Brat Jeffa, Ryan, wyznał w 2015 roku:

Lekarz sądowy nie znalazł w organizmie Jeffa żadnych nielegalnych substancji. Jedynym, co u niego wykryto, były środki antydepresyjne, jego leki przeciwlękowe, a także pewna ilość alkoholu... z jakiegoś nieznanego powodu wszystko w momencie jego śmierci złożyło się do tego stopnia nieszczęśliwie, że mieszanina ta okazała się być wyjątkowo toksyczna. Wróciliśmy do domu i spojrzeliśmy na wszystkie recepty, jakie Jeff dostawał; byliśmy tak zdruzgotani, że chcieliśmy myśleć, że gdzieś w tym wszystkim został popełniony błąd – ale nie było gdzie go szukać.

Dyskografia 1995 — Chewed Smooth Center (jako zespół M.I.J.) 1996 — 300 Miles (7") (jako M.I.J.) 1998 — M.I.J. (minialbum) (jako M.I.J.) 1999 — Radio Goodnight (jako M.I.J.) 2003 — Devil in the Woods (minialbum) (wydany w limitowanym nakładzie 777 kopii) 2003 — Son 2005 — Jeff Hanson 2008 — Madam Owl

Przypisy

Kategoria:Zmarli w 2009 Kategoria:Urodzeni w 1978 Kategoria:Strony z nieprzejrzanymi tłumaczeniami Kategoria:Amerykańscy kompozytorzy muzyki rozrywkowej Kategoria:Amerykańscy wokaliści rockowi