Rhun ap Iorwerth (ur. 27 sierpnia 1972 w ) – walijski dziennikarz i polityk, od 2013 poseł do Parlamentu Walijskiego, od 2023 lider Plaid Cymru. Od 2026 pierwszy minister Walii.

Życiorys

Młodość, wykształcenie i kariera zawodowa Urodził się we wsi Tonteg, w hrabstwie Rhondda Cynon Taf. W dzieciństwie mieszkał w hrabstwie Merionethshire oraz na wyspie Anglesey. Jego rodzice byli nauczycielami oraz działaczami na rzecz popularyzacji języka walijskiego, zaś ojciec także piosenkarzem i kompozytorem. Studiował politologię i filologię walijską na Uniwersytecie w Cardif. Został dziennikarzem i w 1994 rozpoczął pracę w BBC Cymru Wales. Do 1997 był sprawozdawcą w parlamencie brytyjskim. Następnie pełnił funkcję głównego korespondenta politycznego. Przygotowywał wówczas i prowadził programy publicystyczne zarówno w języku angielskim, jak i walijskim. Pracował w BBC do 2013.

Działalność polityczna 1 sierpnia 2013 z powodzeniem kandydował w wyborach uzupełniających do Walijskiego Zgromadzenia Narodowego, w okręgu . Uzyskiwał reelekcje w tym okręgu w i . W , uzyskał mandat w nowo utworzonym okręgu . W latach 2016–2018 sprawował funkcję ministra zdrowia w walijskim gabinecie cieni, kierowanym przez Leanne Wood. W 2018 bezskutecznie ubiegał się o stanowisko lidera Plaid Cymru, otrzymując 36% głosów w drugiej turze wewnątrzpartyjnego głosowania (liderem został wówczas ). W powstałym wówczas gabinecie cieni był ministrem gospodarki i finansów (2018–2020), zdrowia i finansów (2020–2021) oraz zdrowia i opieki społeczej (2021–2023). Pełnił też funkcję zastępcy lidera partii (wspólnie ze ). W 2023, po rezygnacji Price'a, zgłosił swoją kandydaturę na stanowisko lidera partii. Ponieważ nie miał kontrkandydatów, został wybrany bez głosownia, stając się tym samym liderm opozycji w walijskim parlamencie.

7 maja 2026 Plaid Cymru zwyciężyła w wyborach do Parlamentu Walijskiego, zdobywając 43 mandaty (na ogólną liczbę 96). 12 maja Rhun ap Iorwerth objął urząd pierwszego ministra Walii, stając na czele rządu mniejszościowego. 14 września 2026 podpisał z Michelle O’Neill (pierwszą minister Irlandii Północnej) i Johnem Swinney'em (pierwszym ministrem Szkocji), memorandum w sprawie współpracy na rzecz wystąpienia swoich krajów ze Zjednoczonego Królestwa.

Opowiada się za powrotem Wielkiej Brytanii do Unii Europejskiej lub wstąpieniem do niej niepodległej Walii oraz za zniesieniem monarchii. Popiera ponowne uruchomienie .

Życie prywatne Jest żonaty i ma troje dzieci.

Przypisy

Źródła zewnętrzne

Kategoria:Walijscy politycy Kategoria:Brytyjscy dziennikarze telewizyjni Kategoria:Brytyjscy politolodzy Kategoria:Pracownicy BBC Kategoria:Urodzeni w 1972