Jarosław Andrzej Grytczuk (ur. 23 marca 1965 w Mordach) – polski matematyk, profesor nauk matematycznych, specjalizujący się w kombinatoryce, teorii grafów, teorii Ramseya, kolorowaniu grafów oraz kombinatoryce na słowach.
Życiorys i działalność naukowa W 1988 ukończył studia matematyczne w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Zielonej Górze. Stopień doktora uzyskał w 1996 na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na podstawie napisanej pod kierunkiem Andrzeja Rotkiewicza Self-Similar Words and Meta-Fibonacci Sequences. W 2006 otrzymał tamże stopień doktora habilitowanego, przedstawiwszy dzieło Problemy Thuego w kombinatoryce. W 2014 nadano mu tytuł profesora nauk matematycznychPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 stycznia 2014 r. nr 115-1-14 w sprawie nadania tytułu profesora ()..
Objął stanowisko profesora w Zakładzie Algebry i Kombinatoryki na Wydziale Matematyki i Nauk Informacyjnych Politechniki Warszawskiej. Członek Rady Wydziału oraz Zespołu Algebry i Kombinatoryki Rady Naukowej Dyscypliny Matematyka. Członek komitetu redakcyjnego czasopisma „Fundamenta Informaticae”.
Jest autorem lub współautorem około stu publikacji naukowych i współpracował z kilkudziesięcioma matematykami z Polski i zagranicy. Do jego najbardziej znanych współautorów należą m.in. Noga Alon, , Zbigniew Lonc, Andrzej Ruciński, , , i . W poświęconym mu artykule w „Wiadomościach Matematycznych” został określony mianem „polskiego Erdősa”, ze względu na rozległą współpracę naukową i rolę w popularyzowaniu osiągnięć polskiej matematyki dyskretnej w kraju i za granicą.
Prowadzi badania m.in. nad kolorowaniami nierepetywnymi grafów, kolorowaniami listowymi, strukturami kombinatorycznymi i zagadnieniami z pogranicza matematyki dyskretnej oraz informatyki teoretycznej. Wspólnie z Nogą Alonem publikował prace dotyczące kolorowań nierepetywnych grafów oraz rodzin sąsiednich pudełek.
Zajmuje się także popularyzacją matematyki oraz związkami matematyki z muzyką i sztuką. W 2016, w ramach cyklu Artes Liberales na Uniwersytecie Jagiellońskim, prowadził wykłady „Między Bachem a Banachem. Matematyczne struktury w muzyce i sztuce”, poświęcone m.in. ciągom nierepetywnym i ich zastosowaniom w muzyce współczesnej, zwłaszcza w twórczości Pera Nørgårda. Tematykę tę rozwijał również w artykule „Magia rytmu”, opublikowanym w 2025 w miesięczniku „Delta”.
Nagrody i wyróżnienia W 2022, podczas 64. Szkoły Matematyki Poglądowej, otrzymał Nagrodę kAbela za najlepszy wykład zdalny, zatytułowany „Problem czterech liter”. W 2024 został laureatem Medalu Filca podczas 67. Szkoły Matematyki Poglądowej za wykład „O przyjaźni, rozwadze i szczęściu w teorii grafów”.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Zielonej Górze Kategoria:Ludzie urodzeni w Mordach Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Polscy matematycy XX wieku Kategoria:Polscy matematycy XXI wieku Kategoria:Urodzeni w 1965