Valerio De Sanctis (ur. 16 sierpnia 1923 w Borgo San Lorenzo, zm. 13 lipca 2001 we Florencji) – włoski polityk i prawnik, uczestnik II wojny światowej, senator, poseł do Parlamentu Europejskiego.
Życiorys Jego rodzice byli ze sobą spokrewnieni, uzyskali dyspensę biskupa na zawarcie małżeństwa. Walczył w II wojnie światowej w wojskach Włoskiej Republiki Socjalnej, osiągając rangę podporucznika. Podczas walk o wyzwolenie Włoch w kwietniu 1945 został internowany w Novarze. Po podjętej ucieczce z transportu został ponownie pojmany i umieszczony w obozie w Coltano koło Pizy, stworzonym przez aliantów dla jeńców wojennych z Republiki Salo. Po wojnie ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Florenckim. Od 1947 do 1980 praktykował jako adwokat we Florencji, specjalizując się w prawie karnym; bronił m.in. oskarżonych polityków MSI i oskarżonych o zamachy bombowe.
Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Włoskiego Ruchu Społecznego, od 1966 zasiadał w radzie miejskiej Florencji. W kadencji 1972–1976 zasiadał w Senacie VI kadencji, równocześnie pozostawał delegatem do Parlamentu Europejskiego.
Ożenił się z Wilmą Antrodicchią, mieli syna. Był również muzykiem.
Odznaczenia Odznaczony Orderem Zasługi Republiki Włoskiej II klasy.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Florenckiego Kategoria:Jeńcy wojenni w czasie II wojny światowej Kategoria:Ludzie związani z Florencją Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Politycy Włoskiego Ruchu Społecznego Kategoria:Włoscy adwokaci Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego (przed 1979) Kategoria:Włoscy samorządowcy Kategoria:Włoscy wojskowi Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 2001