Pasta ścierna – mieszanina drobnoziarnistego materiału ściernego oraz substancji wiążących o konsystencji stałej, półciekłej lub ciekłej. W pastach polerskich, oprócz oczywistej roli materiału ściernego (który mechanicznie usuwa materiał obrabiany), zachodzą też (lub mogą zachodzić) inne zjawiska jak np. plastyczne mikro-odkształcenia w materiale obrabianym, lokalne (też w skali mikro) nadtopienia oraz chemiczne oddziaływanie składników pasty (np. utlenianie, wytrawianie), co w efekcie wspomaga główny mechanizm (skrawanie materiału).
Spoiwa („lepiszcze”, nośniki) stosowane w pastach ściernych: stearyna (kwas stearynowy) parafina cerezyna nafta kwas oleinowy (oleina) tłuszcz zwierzęcy (łój) kalafonia woski syntetyczne terpentyna TEA (trójetyloamina) wazelina alkohole oleje (np. maszynowy) emulgatory, substancje powierzchniowo-czynne, aktywatory woda.
Rodzaje materiałów ściernych w pastach ściernych: korund diament szmergiel kwarc pumeks kaolin elektrokorund szlachetny tlenek żelazowy (róż polerski, „Krokus”) baryt kreda trypla (ziemia okrzemkowa, łupek polerski) węglik krzemu tlenek chromowy wapno wiedeńskie.
Rodzaje past ściernych: „grube” - do usuwania śladów obróbki narzędziami skrawającymi (pasty szlifierskie) „średnie” - stosowane np. przy docieraniu „drobne” - np. tzw. pasta polerska, stosowana do polerowania.
Powyższe terminy są umowne. Konkretne wartości rozmiarów ziaren pasty, według których klasyfikuje się je jako grube/średnie/drobne, zależą od branży/zastosowania, składu pasty, materiału obrabianego. To samo dotyczy podziału na pasty szlifierskie i polerskie (nie ma sztywnej granicy, od jakiego numeru/rozmiaru ziarna polerowanie przechodzi w szlifowanie lub odwrotnie).
Pasty zaworowe – pasty ścierne stosowane do docierania zaworów w silnikach spalinowych. Numeracja past zaworowych: 00, 0, 1, 2. Najdrobniejsza jest pasta o numerze 00.
Bibliografia
Kategoria:Wyroby ścierne