Pawieł Walerjewicz Daciuk, (ur. 20 lipca 1978 w Swierdłowsku) – rosyjski hokeista, reprezentant Rosji, pięciokrotny olimpijczyk.
Kariera klubowa
Przed NHL Wychowanek klubu Dinamo-Eniergija Jekaterynburg. Na początku swojej zawodowej kariery grał w rosyjskich klubach. Został wybrany przez Detroit Red Wings w drafcie do NHL w 1998 z numerem 171 w 6. rundzie. Skauci tego klubu byli pod wrażeniem umiejętności technicznych zawodnika, lecz obawiali się, że jego niewielki wzrost i waga oraz brak siły fizycznej uniemożliwią mu skuteczną grę w NHL. Okazało się, że Daciuk poprawił swoje warunki fizyczne i na sezon 2001/02 przyjechał do Detroit. Wcześniej, grał w zespołach z Jekaterynburg i Kazania w superlidze rosyjskiej.
Kariera w NHL mały|250px|Pawieł Daciuk w barwach Detroit Red Wings. mały|250px|Pawieł Daciuk z Pucharem Stanleya. Gdy Daciuk zaczynał grę w Detroit jego kolegami z drużyny, i zarazem mentorami, byli, między innymi, legenda rosyjskiego hokeja Igor Łarionow, kapitan Red Wings Steve Yzerman czy rosyjska supergwiazda Siergiej Fiodorow, którzy pomagali mu stawiać pierwsze kroki na amerykańskich lodowiskach. W swoim pierwszym sezonie grał w jednej linii z Brettem Hullem i Boydem Devereaux i nie uzbierał zbyt dużo punktów. Długość sezonu w NHL i intensywność gry spowodowały, że przed końcem sezonu zasadniczego Daciuk dostał kilka meczów przerwy na odpoczynek przed play-off. W pochodzie po Puchar Stanleya Daciuk dołożył od siebie trzy bramki i trzy asysty. Oprócz tego sukcesu Daciuk był częścią reprezentacji olimpijskiej w Salt Lake City, gdzie Rosjanie zdobyli brązowy medal.
Oczekiwania w stosunku do Rosjanina rosły, szczególnie że do klubu dołączył kolejny świetnie zapowiadający się prospekt z Europy – Henrik Zetterberg. Szwed zastąpił Devereaux w linii Daciuka i Hulla, w wyniku czego powstała linia nazywana Dwóch dzieciaków i stary pryk (ang. Two Kids and an Old Goat). Daciuk rozegrał tylko 64 spotkania z powodu kontuzji kolana, lecz skończył sezon zasadniczy z 51 punktami. W play-off zagrał jednak ponownie poniżej oczekiwań, podobnie jak reszta drużyny. Wings przegrali cztery mecze z rzędu z Anaheim Mighty Ducks i odpadli w pierwszej rundzie.
Odejście Fiedorowa latem 2003 roku pozwoliły Daciukowi rozwinąć skrzydła, gdyż zaczął otrzymywać więcej czasu na lodzie. W sezonie 2003/04 wystąpił w Meczu Gwiazd NHL i zdobył w sumie 68 punktów. W play-off jednak znowu nie poszło mu najlepiej i w 12 meczach zapisał na swoim koncie tylko 6 asyst. Wings odpadli w drugiej rundzie. Po tym sezonie Daciuk był ograniczonym wolnym agentem a klubowi nie udało się dojść z młodym graczem do porozumienia, mimo zapewnień agenta Rosjanina o jego chęci pozostania w Detroit. Podczas lokautu w NHL Daciuk wrócił do Rosji, gdzie grał w zespole HC Dinamo Moskwa. 4 września 2005 roku Daciuk podpisał roczny kontrakt z Awangardem Omsk a Dynamo wyrównało ofertę dwa dni później. 19 września komisja arbitrażowa ligi rosyjskiej miała zadecydował który klub ma prawa do zawodnika. Tego samego dnia Daciuk zgodził się na dwuletni kontrakt z Red Wings wart 7.8 miliona dolarów.
W sezonie 2005/06 Daciuk pobił swój rekord punktowy w NHL, zdobywając w 75 meczach 87 oczek (28 bramek i 59 asyst). Ten sam wynik powtórzył rok później, strzelając jedną bramkę mniej i asystując jeden raz więcej. Ponieważ na ławce kar spędził tylko 22 minuty a jego zachowanie na lodzie było nienaganne otrzymał też Lady Byng Trophy. Podobnie jak z punktami, wyczyn ten powtórzył sezon później. Dzięki swojej dobrej grze dostał się do składu rosyjskiej drużyny narodowej na igrzyska olimpijskie w Turynie.
Red Wings ponownie jednak zawiedli w play-off, odpadając w 1. rundzie. W pięciu meczach Daciuk zaliczył tylko 3 asysty, przez co podniosło się dużo głosów krytyki w jego stronę, mówiących że nie jest on kompletnym graczem, gdyż nie jest sobie w stanie poradzić w play-off. Działo się to mimo nowych przepisów wprowadzonych przez NHL, które miały faworyzować mniejszych, lecz bardziej finezyjnych graczy.
Daciuk stawał się nieograniczonym wolnym agentem po sezonie 2006/07 i przez prawie cały ten sezon trwały z nim rozmowy w sprawie nowego kontraktu. W końcu, 6 kwietnia 2007 roku podano do wiadomości, że Rosjanin zostanie w Detroit przez najbliższe siedem lat, będąc związanym kontraktem o wartości 46.9 miliona dolarów. Wiedząc, że jego gra stoi na bardzo wysokim poziomie, wiele ludzi cały czas wątpiło jednak w jego umiejętność przygotowania się do play-off i dla nich kontrakt ten wydawał się trochę przesadzony. Sam Daciuk jednak zmienił ich pogląd, gdy w 18 meczach play-off zdobył po 8 bramek i asyst, będąc jednym z najlepszych zawodników Red Wings w całych rozgrywkach. Skrzydła odpadły jednak z play-off w Finale Konferencji, przegrywając z Anaheim Ducks, którzy ostatecznie sięgnęli po Puchar.
W sezonie 2006/07, jako pierwszy zawodnik, grał nowym kijem firmy RBK, który posiada dziury w trzonie, dzięki czemu jest bardziej aerodynamiczny. Kij nazwany 9KO przypadł Rosjaninowi do gustu.
Od września 2012 do stycznia 2013 na okres lokautu w sezonie NHL (2012/2013) związał się kontraktem z klubem CSKA Moskwa (wraz z nim do zespołu trafił bramkarz Ilja Bryzgałow).
W czerwcu 2013 przedłużył o trzy lata kontrakt z klubem Red WingsDatsyuk, Wings agree on 3-year extension | NHL.com.. W czerwcu 2016 zdecydował się opuścić Detroit Red Wings deklarując zamiar powrotu do Rosji. Pod koniec czerwca 2016 jego prawa zawodnicze nabył klub Arizona Coyotes.
Powrót do Rosji Na początku lipca 2016 Daciuk został zawodnikiem SKA Sankt Petersburg w lidze KHL, podpisując dwuletni kontrakt. W czerwcu 2019 przeszedł do Awtomobilista Jekaterynburg, podpisując roczny kontrakt i tym samym po niemalże 20 latach ponownie został zawodnikiem klubu w swoim rodzinnym mieście. W lipcu 2020 przedłużył kontrakt o rok.
Kariera reprezentacyjna Uczestniczył w turniejach mistrzostw świata 2001, 2003, 2005, 2010, 2012, 2016, 2018, zimowych igrzysk olimpijskich 2002, 2006, 2010, 2014, Pucharu Świata 2004, 2016. W ramach ekipy olimpijskich sportowców z Rosji brał udział w turnieju zimowych igrzysk olimpijskich 2018.
Statystyki kariery Sezon zasadniczy i play-off Sezon zasadniczy Play-off Sezon Drużyna Liga M G A Pkt Min M G A Pkt Min 1996–97 Spartak Jekaterynburg RSL 18 2 2 4 4 – – – – – 1997–98 Dinamo Jekaterynburg RSL 24 3 5 8 4 – – – – – 1998–99 Dinamo Jekaterynburg RSL 22 12 15 27 12 9 3 7 10 10 1999–00 Ak Bars Kazań RSL 15 1 3 4 4 – – – – – 2000–01 Ak Bars Kazań RSL 42 9 17 26 10 4 0 1 1 2 2001–02 Detroit Red Wings NHL 70 11 24 35 4 21 3 3 6 2 2002–03 Detroit Red Wings NHL 64 12 39 51 16 4 0 0 0 0 2003–04 Detroit Red Wings NHL 75 30 38 68 35 12 0 6 6 2 2004–05 Dinamo Moskwa RSL 47 15 17 32 16 10 6 3 9 4 2005–06 Detroit Red Wings NHL 75 28 59 87 22 5 0 3 3 0 2006–07 Detroit Red Wings NHL 79 27 60 87 20 18 8 8 16 8 2007–08 Detroit Red Wings NHL 82 31 66 97 20 22 10 13 23 6 2008–09 Detroit Red Wings NHL 81 32 65 97 22 16 1 8 9 5 2009–10 Detroit Red Wings NHL 80 27 43 70 18 12 6 7 13 8 2010–11 Detroit Red Wings NHL 56 23 36 59 15 11 4 11 15 8 2011–12 Detroit Red Wings NHL 70 19 48 67 14 5 1 2 3 2 2012–13 CSKA Moskwa KHL 31 11 25 36 4 – – – – – 2012–13 Detroit Red Wings NHL 47 15 34 49 14 14 3 6 9 4 2013–14 Detroit Red Wings NHL 45 17 20 37 6 5 3 2 5 0 2014–15 Detroit Red Wings NHL 63 26 39 65 8 7 3 2 5 2 2015–16 Detroit Red Wings NHL 66 16 33 49 14 5 0 0 0 42016-17SKA Sankt PetersburgKHL44122234147358272017-18SKA Sankt PetersburgKHL378273581543702018-19SKA Sankt PetersburgKHL5412304261216742019-20Awtomobilist JekaterynburgKHL43517221042242 NHL razem 953 314 604 918 228 157 42 71 113 55 RSL razem 168 42 60 102 50 23 9 11 20 16 KHL razem20948121169423810162633
Międzynarodowe Rok Drużyna Turniej Wynik M G A Pkt Min 2001 Rosja WC 6 7 0 4 4 0 2002 Rosja Oly link=|alt=3rd, bronze medalist(s) 6 1 2 3 0 2003 Rosja WC 7 7 1 4 5 0 2004 Rosja WCH 5 4 1 0 1 0 2005 Rosja WC link=|alt=3rd, bronze medalist(s) 9 3 4 7 0 2006 Rosja Oly 4 8 1 7 8 10 2010 Rosja Oly 6 4 1 2 3 2 2010 Rosja WC link=|alt=2nd, silver medalist(s) 6 6 1 7 0 2012 Rosja WC link=|alt=1st, gold medalist(s) 10 3 4 7 2 2014 Rosja Oly 5 5 2 4 6 0 2016 Rosja WC link=|alt=3rd, bronze medalist(s) 10 1 10 11 0 2016 Rosja WCH 3 2 0 2 2 0 Seniorskie razem 78 20 44 64 14
Sukcesy Reprezentacyjne 16px Brązowy medal zimowych igrzysk olimpijskich: 2002 16px Brązowy medal mistrzostw świata: 2005 16px Złoty medal mistrzostw świata: 2012 16px Brązowy medal mistrzostw świata: 2016 16px Złoty medal zimowych igrzysk olimpijskich: 2018
Klubowe Puchar Stanleya – mistrzostwo NHL: 2002, 2008 z Detroit Red Wings 16px Złoty medal mistrzostw Rosji: 2005 z Dinamem Moskwa, 2017 ze SKA Puchar Gagarina – mistrzostwo KHL: 2017 ze SKA Puchar Kontynentu: 2018 ze SKA 16px Brązowy medal mistrzostw Rosji: 2018, 2019 ze SKA
Indywidualne Superliga rosyjska w hokeju na lodzie (2004/2005): Złoty Kij – Najbardziej Wartościowy Gracz (MVP) rundy zasadniczej Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców w fazie play-off: 6 goli Nagroda Mistrz Play-off: 8 punktów (6 goli i 2 asysty) w 10 meczach Złoty Kask (przyznawany sześciu zawodnikom wybranym do składu gwiazd sezonu) Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2005: Pierwsze miejsce w klasyfikacji +/− turnieju: +8 (ex aequo) Lady Byng Memorial Trophy: 2006, 2007, 2008, 2009 Frank J. Selke Trophy: 2008, 2009, 2010 Trofeum Charłamowa dla najlepszego rosyjskiego zawodnika sezonu w lidze NHL: 2011 Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2010/Elita: Skład gwiazd turnieju KHL (2012/2013): Mecz Gwiazd KHL Channel One Cup 2012: Pierwsze miejsce w klasyfikacji strzelców turnieju: 3 gole Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów turnieju: 5 asyst Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej turnieju: 3 punkty Skład gwiazd turnieju Euro Hockey Tour 2012/2013: Pierwsze miejsce w klasyfikacji asystentów całego cyklu: 5 asyst NHL (2012/2013): Trofeum Charłamowa Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2016/Elita: Drugie miejsce w klasyfikacji asystentów turnieju: 10 asysthttp://reports.iihf.hockey/Hydra/415/IHM415000_85D_48_0.pdf. Hokej na lodzie na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 – turniej mężczyzn: Czwarte miejsce w klasyfikacji asystentów turnieju: 6 asysthttp://reports.iihf.hockey/Hydra/410/IHM400000_85D_26_0.pdf. Drugie miejsce w klasyfikacji +/− turnieju: +8http://reports.iihf.hockey/Hydra/410/IHM400000_85G_26_0.pdf. Skład gwiazd turnieju Mistrzostwa Świata w Hokeju na Lodzie 2018/Elita: Szóste miejsce w klasyfikacji asystentów turnieju: 8 asyst Jeden z trzech najlepszych zawodników reprezentacji w turnieju KHL (2017/2018): Nagroda za Wierność Hokejowi (dla największego weterana i ambasadora gry w hokeja) Nagroda Syrius (nagroda specjalna dla zawodnika, który zdobył cztery trofea mistrzostwo olimpijskie, mistrzostwo świata, Puchar Stanleya i Puchar Gagarina) KHL (2020/2021): Nagroda za Wierność Hokejowi (dla największego weterana i ambasadora gry w hokeja) Nagroda Bezcennej Ligi dla zawodnika
Wyróżnienia Zasłużony Mistrz Sportu Rosji w hokeju na lodzie: 2002, 2012 Triple Gold Club: 25 lutego 2018
Odznaczenie Order Przyjaźni (27 lutego 2018)
Przypisy
Bibliografia
Pawieł Daciuk w bazie KHL
Kategoria:Członkowie Triple Gold Club Kategoria:Hokeiści Dinama-Eniergija Jekaterynburg Kategoria:Hokeiści Ak Barsu Kazań Kategoria:Hokeiści Detroit Red Wings Kategoria:Hokeiści Dinama Moskwa Kategoria:Hokeiści CSKA Moskwa Kategoria:Hokeiści SKA Sankt Petersburg Kategoria:Hokeiści Awtomobilista Jekaterynburg Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002 Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006 Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2010 Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2002 Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018