Spółgłoska boczna szczelinowa dziąsłowa dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczana jest symbolem: [].
Artykulacja W czasie artykulacji podstawowego wariantu []: modulowany jest prąd powietrza wydychanego z płuc, czyli artykulacja tej spółgłoski wymaga inicjacji płucnej i egresji, tylna część podniebienia miękkiego zamyka dostęp do jamy nosowej, powietrze uchodzi przez jamę ustną (spółgłoska ustna) prąd powietrza w jamie ustnej przepływa po bokach języka język kontaktuje się z dziąsłami, tworząc szczelinę na tyle wąską, że masy powietrza wydychanego z płuc tworzą charakterystyczny szum. wiązadła głosowe periodycznie drgają, spółgłoska ta jest dźwięczna.
Przykłady w języku mongolskim: долоо [] „siedem” w języku zulu: dlala [] „grać” faryngalizowana wersja tej spółgłoski (IPA []) występowała prawdopodobnie w klasycznym języku arabskim. W hadisach jest wspomniane, że Mahomet wymawiał spółgłoskę ﺽ „obiema stronami swojego języka”. We współczesnym arabskim fonem ten jest realizowany jako [] lub (zwłaszcza w Sudanie) [].
Przypisy
boczna szczelinowa dziąsłowa dźwięczna