thumb|Buzała na napięcie 30 V wykonana z miedzianego pręta i metalowej linijki thumb|Buzała domowej roboty w trakcie pracy thumb|Buzała domowej roboty po pracy Buzała (od buzować, gdyż jej działanie objawia się natychmiastowym bulgotaniem wody) – improwizowana grzałka, wykonana najczęściej z dwóch żyletek, oddzielonych zapałkami i podłączonych przewodami do źródła napięcia. Jest ona używana głównie w więzieniach, wojsku lub w warunkach polowych, gdy nie ma innego narzędzia do zagotowania wody.
Działanie Po włożeniu tego urządzenia do naczynia z wodą i podłączeniu do źródła napięcia następuje przepływ prądu między żyletkami przez wodę. Ponieważ woda stawia pewien opór, prąd powoduje jej rozgrzanie. Jest to typowy przykład nagrzewania elektrodowego, w którym ciepło wydziela się w cieczy przewodzącej (roztwory wodne, roztopione sole metali, roztopione szkło) pod wpływem przepływu prądu między elektrodami zanurzonymi w tej cieczy lub mającymi z tą cieczą bezpośredni kontakt.
Buzała nie będzie działać w powietrzu ani w wodzie destylowanej, jak to ma miejsce z tradycyjną grzałką. Powietrze stawia zbyt duży opór, natomiast woda destylowana posiada za mało jonów, które byłyby zdolne przenosić elektrony.
Zalety bardzo szybki czas zagotowania wody powszechna dostępność elementów łatwość w budowie działa w każdym miejscu wyposażonym w sieć elektryczną
Wady nieodpowiednio dobrana odległość między żyletkami, jak też użycie wody mającej dużą zawartość jonów – wody mocno zmineralizowanej lub posolonej (zupy) – może spowodować przepływ prądu o zbyt wysokim natężeniu, powodując zadziałanie zabezpieczeń elektrycznych podczas budowy i użytkowania konstrukcji łatwo o głębokie i bolesne skaleczenie istnieje duże ryzyko porażenia prądem przy nieumiejętnej obsłudze, zwłaszcza dotknięciu gotującej się wody zagotowana woda jest stosunkowo niesmaczna, gdyż podczas gotowania następuje jej elektroliza oraz utlenianie elektrod, więc do roztworu wprowadzane są jony żelaza, a w przypadku stosowania stali nierdzewnej również jony dodatków stosowanych do produkcji stali nierdzewnej (chromu, niklu lub wanadu)
Inspiracje thumb|Radziecka kofewarka Na takiej samej zasadzie jak buzała działało radzieckie urządzenie do gotowania wody o nazwie kofewarka. Miało ono postać plastikowego kubeczka z wieczkiem. W dno naczynia wbudowane były połączone z przewodem sieciowym elektrody nakryte plastikową płytką, zapobiegającą porażeniu prądem w przypadku zaparzania kawy lub herbaty przy włączonym urządzeniu (poprzez łyżeczkę). W przypadku zbytniego spadku oporu między elektrodami (zupa błyskawiczna, sól) następowało przebicie.
Próby zagotowania herbaty kończą się osłabieniem zdolności grzewczych. Gotowanie innych płynów może nieodwracalnie zniszczyć kofewarkę, ponieważ jej demontaż w celu wyczyszczenia jest niemożliwy bez uszkodzenia. Były także radzieckie żelazka wytwarzające parę z wody wlanej między dwie elektrody – działały tylko w pionie, pozwalając uprasować spodnie wiszące na wieszaku.
Urządzenie było dostępne w Polsce w tzw. wolnym handlu na przełomie lat 80. i 90.
Linki zewnętrzne
Film prezentujący wykonanie buzały
Kategoria:Elektrotermia Kategoria:Więziennictwo Kategoria:Gwara żołnierska Kategoria:Urządzenia elektryczne