Wiesław Adamski (ur. 26 lipca 1947 w Wierzchowie, zm. 10 lutego 2017 w Wałczu) – polski artysta rzeźbiarz. Mieszkał w Szczecinku.
Życiorys Ukończył Państwowe Liceum Plastyczne w Szczecinie, a następnie studia na Wydziale Rzeźby Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Uprawiał małe formy rzeźbiarskie, medalierstwo, rzeźbę portretową, monumentalną i architektoniczną, kowalstwo artystyczne. Nauczyciel malarstwa, karykaturzysta, ilustrator książek i czasopism. Wykonał m.in. monumentalny pomnik ziemniaka (o wysokości 3,95 m a ze stelażem – 9 m) w Biesiekierzu koło Koszalina, serię medali z okazji 700-lecia miasta Szczecinka, Godło państwa – orzeł na pomniku upamiętniającym Zdobywców Wału Pomorskiego, płaskorzeźbę orła na gmachu szczecineckiego sądu oraz nieistniejący już pomnik „Poległym w obronie władzy ludowej na Pomorzu Środkowym latach 1945–1952”. Prace Wiesława Adamskiego były wystawiane m.in. w Helsinkach, Połtawie, Berlinie, Madrycie, Waszyngtonie, Filadelfii i Paryżu. Dzieła sztuki artysty znajdują się w galerii Erazma w Rotterdamie, Galerii Sztuki w Rawennie, w Muzeum Regionalnym w Szczecinku, w Heimatmuseum des Kreises Neustettin in Pommern, w EutinHeimatmuseum des Kreises Neustettin in Pommern, luty 27,2018., a także w Muzeum Narodowym w Warszawie.
W 1969 był członkiem Komisji Nagród Ministerstwa Kultury i SztukiDziennik Polski, r. XXV, nr 169 (7905), s. 3..
Jego prace były wystawione w Muzeum Umiejętności w Rotterdamie, gdzie jego tryptyk w marmurze i brązie „Życie Leona w trzech aktach: 1. Kloaka, 2. Biuro (Urząd), 3. Azyl” wyeksponowany był obok dzieł Rembrandta, Rubensa, Hasiora i Abakanowicz. Dwukrotnie wygrywał, w 1981 i 1985 roku, Ogólnopolskie Biennale Małych Form Rzeźbiarskich, dwukrotnie był stypendystą Ministra Kultury i Sztuki. W 1979 roku otrzymał nagrodę Konika Morskiego za rzeźbę „Stocznia”, w 2000 roku nagrodę główną w Ogólnopolskim Konkursie na rzecz Ochrony Środowiska Naturalnego, a dwa lata później – ponownie pierwszą nagrodę w tym konkursie. Był wielokrotnie zapraszany do udziału w wystawach w muzeum Centro Dantesco dei Frati Minori Conventuali w RawennieCentro Dantesco dei Frati Minori Conventuali marzec 4,2018., we Włoszech, gdzie zdobywał wielokrotnie nagrody. Wiele z jego dzieł sztuki zostało kupione przez muzea polskie i międzynarodowe, m.in. rzeźba Zbiór- kupiona podczas wystawy Inter Art w Poznaniu, "Pegaz na sprzedaż” – zakupione przez Muzeum Narodowe w Bratysławie. Rzeźba Stopnie Białego Domu zdobi siedzibę Prezydenta Stanów Zjednoczonych, a w madryckim Muzeum Sportu (Museo del Deporte) znajduje się jego "Kibic”Museo del Deporte, marzec 3,2018.. Pomnik Ziemniaka w Biesiekierzu widnieje w herbie gminy. Trzykrotnie uzyskał odznakę „Zasłużony dla Kultury”. W 1975 roku został członkiem koszalińskiego Oddziału ZPAP. Należał też do Związku Polskich Artystów Plastyków Okręgu SzczecińskiegoZwiązek Polskich Artystów Plastyków Okręg Szczeciński, marzec 14,2018.. W 2016 roku otrzymał Krzyż Zasług Królewskiego Orderu Świętego Stanisława Biskupa i Męczennika w Szczecinie. Jego osiągnięcia zostały docenione podczas wystawy In Memoriam“Wystawa prac Wiesława Adamskiego w rok po śmierci”, luty 27,2018. w pierwszą rocznicę śmierci artysty w Muzeum Regionalnym w Szczecinku w 2018 roku„Tłumy w szczecineckim muzeum. Hołd dla Wiesława Adamskiego” [zdjęcia, wideo],luty 25,2018..
Dzieciństwo i młodość Rodzice artysty, Janina i Tadeusz Adamscy, pochodzili z regionu warszawskiego. W okresie okupacji rodzice Adamskiego udzielili schronienia starej Żydówce, za co matka Adamskiego została postawiona pod drzewem, przed plutonem egzekucyjnym. Przypadek sprawił, że udało się jej uciec z rąk niemieckich żołnierzy. Rodzice artysty przybyli ze zrujnowanej stolicy, na Ziemie Odzyskane na północ Polski, gdzie prowadzili prywatny zakład i sklep masarski.
Wiesław Adamski urodził się już w Wierzchowie. Artysta często powracał w strony rodzinne do dziadka-artysty do Magdalenki pod Warszawą oraz do babci i dziadka ze strony matki do Pieczysk koło Grójca, tam też spędził swoje wczesne dzieciństwo. Do Szczecinka przyjechał w 1951 roku. Uczęszczał do szkoły podstawowej nr 1 przy placu Wazów. Już w bardzo młodym wieku interesował się literaturą, filozofią i mitologią. W wieku 7 lat przeczytał Krzyżaków oraz Trylogię Henryka Sienkiewicza. Zdaniem jego przyjaciela, Henryka Graszewskiego był człowiekiem uczonym o rozległej wiedzy we wszystkich dziedzinach życiaHenryk Gaszkowski, Wiesław Adamski, In Memoriam, marzec 16,2018.. Do szkoły podstawowej został przyjęty o rok wcześniej. Po podstawówce dostał się do Liceum Plastycznego w Lublinie, które mieściło się na Starym Mieście, niedaleko zamku, w Bramie Grodzkiej. W 1966 roku ukończył Państwowe Liceum Plastyczne w Szczecinie.
W 1968 roku Wiesław Adamski rozpoczął studia na Wydziale Rzeźby w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu u profesora Olgierda Truszczyńskiego oraz Magdaleny Więcek-Wnuk. Dyplom uzyskał z wyróżnieniem w 1973 roku. Był dwukrotnym stypendystą, Ministra Kultury i Sztuki (1982 i 1990 rok). Zaproponowano mu pozostanie na uczelni oraz wykonanie pracy naukowej. W 1977 roku otrzymał zgodę na użytkowanie dotychczasowej pracowni artysty plastyka Piotra Gendzela, który wyjechał do Manchesteru, w domu przy ulicy Wyszyńskiego 59 (wówczas marszałka Żukowa).
Styl pracy
Lubił pracować korzystając z materiałów naturalnych takich jak: metal, granit, brąz, drewno, marmur. Rozpoczął swoją działalność od malarstwa. Jego pierwszym obrazem był namalowany na początku lat 70. (na początku studiów) krajobraz ogródkowy rodziców na dawnej ul. Szkolnej. Choć jak wszyscy rzeźbiarze uznawał geniusz i doskonałość Michała Anioła, ogromne wrażenie wywarła na nim twórczość angielskiego rzeźbiarza i rysownika Henry’ego Spencera Moore’a. W latach 60. Adamski miał nawet okazję przenosić i ustawiać jego rzeźby na wystawie, która w tamtych latach była artystycznym wydarzeniem w stolicy Pomorza Zachodniego. Figuralne i abstrakcyjne kompozycje Moore’a wywarły wielki wpływ na jego twórczość już podczas nauki w Liceum Plastycznym w Szczecinie. Zafascynowanie Moore’em nadały kierunek jego pracy. Największy wpływ Moore’a widać w rzeźbie artysty Antygona. W rzeźbach interesowała go forma, wprowadzenie metafory w rzeźbę figuralną. Jego rzeźby stanowiły symbol prawdy o człowieku i otoczeniu, które człowiek tworzy. Największą inspiracją artysty był Bóg, który stworzył naturę. Jak sam twierdził podczas wystawy w Galerii "Foyer" Bałtyckiego Teatru Dramatycznego w Koszalinie, w 1999 roku: Przyroda jako idealne dzieło artysty - Boga jest widoczne w wielu pracach Adamskiego, co widać m.in. w rzeźbach ukazujących mrówkę: Agonia, Koncert, Pragnienie, Poszukiwanie życia, Die Ameisen (Mrówki).
Twórczość (wybór)
Pomnik Józefa Piłsudskiego w Szczecinku Schody do Białego Domu (znane też jako: "Schody Kremlowskie") Sprawiedliwość Narodziny życia Obraz Don Kichot Obraz hrabiny von Moltke (Pałac Glasenappów, Białowąs) Miłość w obliczu Boga: Dante i Beatrycze Życie codzienne w Dachau Agonia (znana też jako: Mrówka) Mówca (znana też jako: "Leonid Breżniew") Barany (Zajazd Kasztelański w Budzistowie koło Kołobrzegu) Pomnik Ziemniaka w Biesiekierzu Koncert Tryptyk: Życie Leona w trzech aktach: 1. Kloaka, 2. Biuro (Urząd) 3. Azyl Antygona Idol Enface Gołąbek pokoju Idea. Wehikuł Dantego Pomnik Głowa Króla (znany też jako: "Król, który zakopał się po szyję”) Zdroje uliczne: "Jesiotr” i "Dwa leszcze” Gryf szczecinecki Obywatel Włapko –
Wystawy w Polsce, wystawy prywatne 1979 – Szczecin-Młodzi Plastycy Wybrzeża. 1979 – Szczecin- "Konik Morski” 1981 – Koszalin-Słupsk „Dzieło Roku” (nagroda). 1983 – Biennale Małych Form Rzeźbiarskich-Poznań 1983 – Tbilisi, Połtawa, Baku-Wystawa Małej Formy 1983 – Salon Wiosenny Koszalin 1985 – Biennale Małych Form Rzeźbiarskich-Poznań 1985 – Nagroda Wojewody Koszalińskiego 1986 – Triennale Rzeźby Portretowej-Sopot 1986 – Salon Wiosenny-Koszalin 1987 – Konfrontacje Plastyczne Polski Północnej-Elbląg 1987 – Salon Zimowy-Warszawa 1987 – Plener-Międzynarodowy Osieki. 1987 – Interart – Poznań (zakup do Muzeum Narodowego w Bratysławie). 1988 – „Dzieło Roku” Koszalin-Słupsk 1989 – Zachęta-Warszawa Ogólnopolska Wystawa Rzeźby Współczesnej. 1989 – Triennale Rzeźby Portretowej-Sopot. 1989 – Koszalin – Teatr Bałtycki-wystawa indywidualna.. 1996 – Tuchomie-Europejskie Laboratorium Sztuki. 1997 – Rysunek Rzeźbiarzy-Orońsko. 1998 – Bliscy i oddaleni – Szczecinek. 1999 – Podsumowanie Rzeźby XX-wieku-Orońsko. 1999 – Wystawa indywidualna jednej rzeźby PKO-Szczecin 2000 – Salon 2000-Szczecin i Zamek Książąt Pomorskich. 2000 – Ogólnopolska Wystawa Rzeźby (Ochrona Środowiska Naturalnego) 2000 – Szczecin, pierwsza nagroda Marszałka województwa Zachodniopomorskiego za rzeźbę Agonia 2002 – BWA-Szczecin 30-lecie twórczości autora (wystawa indywidualna). 2002 – Gdańsk-Towarzystwo Przyjaciół Sztuki, wystawa indywidualna rzeźby i rysunki. 2002 – Galeria Szczecineckiego Ośrodka Kultury ART „Wystawa po latach” 2003 – Podstawy Roku Koszalin-Słupsk (nagroda). 2004 – Plener na terenie Szpitala Onkologicznego na Golęcinie Szczecin-2004. 2008 – Wystawa Rzeźby Środowiska Szczecińskiego-Włocławek. 2002 – Plener Międzynarodowy w Buku. 2018 – In Memoriam, wystawa w Muzeum Regionalnym w Szczecinku w pierwszą rocznicę śmierci artysty„Wiesław Adamski In Memoriam [2018.02.09]”, luty 25,2018.Wiesław Adamski. Wystawa In Memoriam w Muzeum Regionalnym w Szczecinku, luty 25,2018.,
Niektóre wystawy zagraniczne 1974 – Neubrandenburg, rzeźba plenerowa Jaskółka 1978 – Waszyngton, Stopnie Białego Domu 1980 – Centro Dantesco, Rawenna Powóz Dantego 1982 – Centro Dantesco, RavennaCentro Dantesco dei Frati Minori Conventuali Ravenna, marzec 1, 2018. Św. Franciszek i Dante 1983 – Tbilisi, Baku, Połtawa, udział w wystawach małych form. 1987 – Uniwersytet Erazma z Rotterdamu, Rotterdam – Polska Sztuka Most łączący Wschód-Zachód. 1988 – Stadsmuseum WoerdenStadsmuseum Woerden, luty 2,2018., Tentoonstelling Poolse Kunst – 1988. 1988 – “Brug tussen Oost en West”, Hedendaagse Poolse Kunst 1988 r. 1988 – Budapest-Galeria Vigado Lengyel Kispla Sztika. 1990 – Museum oud – RijnsburgMuseum Oud-Rijnsburg, luty 25,2018. 1997 – Węgry (Balaton) Akrobaci rzeźba plenerowa. 1997 – Udział w Biennale w Rawennie w latach 1973–1996. 1997 – Dante w Polsce. 1998 – "Bliscy i oddaleni”, Bergen op Zoom, Holandia. 2007 – Wystawy Środowiska Szczecińskiego w Swerin, Neubrandenburg, Unde Miinde.
Niektóre nagrody i wyróżnienia 1979 – I Nagroda Konika Morskiego za rzeźbę „Stocznia”, Szczecin 1981 – III Biennale Małych Form Rzeźbiarskich-Poznań, „Apoteoza władzy” (nagroda). 1981 – Dzieło Roku za rzeźbę „Ptak”, Wydział Kultury i Sztuki w Koszalinie (nagroda publiczności) 1985 – V Biennale Małych Form Rzeźbiarskich, „Stopnie Białego Domu”, Poznań 1985 – „Dzieło Roku” Narodziny Życia, Koszalin-Słupsk, w tym nagroda – wyróżnienie za rysunek. 2000 – I nagroda za rzeźbę "Agonia” Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego (Szczecin) 2012 – Srebrna Odznaka Honorowa Gryfa Zachodniopomorskiego (Szczecinek)
Wszechstronność pracy twórczej: metaloplastyka, szkice, projekty, ilustracje Praca twórcza Adamskiego wykraczała poza malarstwo i rzeźbę. W zakres jego pracy twórczej wchodziła: rzeźba monumentalna i drobna forma, w tym statuetki i plakiety (na 44. Ogólnopolski konkurs poetycki: „O laur Czerwonej róży”Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki, luty 25,2018., statuetka-nagroda na turniej muzyczny w Bornem Sulinowie z okazji przeglądu zespołów rockowych, statuetka na IV Ogólnopolskie Zawody Strzeleckie Straży Pocztowej), medale ("Rzut Kulą” poświęcony Władysławowi Komarowi), portrety ("Harcerka, Irmina Bartoszewska, czarna trzynastka").