thumb|246x246px
Brazylianit – przezroczysty minerał pegmatytowy. Nazwa pochodzi od miejsca gdzie go odkryto w 1945 roku - w pobliżu miejscowości Conselheria Peua w Minas Gerais (Brazylia). Wyglądem przypomina chryzoberyl i żółte odmiany berylu.
Charakterystyka Właściwości Wykształca kryształy słupkowe, grubotabliczkowe, narosłe. Występuje w skupieniach zbitych, promienistych, włóknistych i wrosłych. Może zawierać wtrącenia w postaci niewielkich, wydłużonych, zielonych kryształów turmalinu, blaszki muskowitu lub wtrącenia płynne.
Inne właściwości: Pleochroizm: słaby; zmiana barwy w odcieniach barwy danego minerału Widmo absorpcyjne: nie diagnostyczne Luminescencja: brak Inkluzje: liczne Kryształy bliźniacze: nie wykształca Radioaktywność: brak
Występowanie Występuje głównie w pustkach pegmatytów granitowych (szczególnie tych zasobnych w fosfor), gdzie towarzyszą mu lazulit i apatyt. Współwystępuje także z albitem, muskowitem, turmalinem, kwarcem, syderytem, mikroklinem, apatytem i augelitem.
Miejsca występowania Występuje przede wszystkim w Brazylii – w pobliżu Conselheira Pena (Bahia) oraz USA (New Hampshire, Connecticut, Maine, Arizona i Dakota Południowa). Stwierdzony także w Kanadzie (Yukon), Czechach, we Włoszech, w Austrii, w Bawarii w Niemczech i w Rwanadzie.
Zastosowanie W jubilerstwie stosowany rzadko, gdyż są kryształy są bardzo spękane. W amerykańskim Museum Historii Naturalnej w Nowym Jorku znajdują się dwa okazy: jeden ważący 19 ct został oszlifowany podobnie jak brylant; drugi 23-karatowy ma szlif szmaragdowy.
Zobacz też beryl kamienie szlachetne kamień ozdobny
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne artykuł o brazylianicie na stronie Webmineral.com artykuł o brazylianicie na stronie Mindat.org
Kategoria:Fosforany (minerały) Kategoria:Jubilerstwo