thumb|Grób sędziego sądu apelacyjnego dr Adama Chechlińskiego i gen. Mariana Tarnawskiego na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Marian Eugeniusz Tarnawski (ur. 7 września 1923 w Mariampolu k. Stanisławowa, zm. 27 maja 1968 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys W 1944 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Po ukończeniu podoficerskie szkoły wojskowej został skierowany do Oficerskiej Szkoły Wojsk Pancernych. Służbę w stopniu oficera rozpoczął w 52 pułku artylerii pancernej jako dowódca plutonu, potem kompanii, pomocnik szefa sztabu do spraw rozpoznania, a później do spraw operacyjnych. W 1947 przeniesiony na stanowisko pomocnika inspektora broni pancernej. Od 1948 służył w Dowództwie Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych WP na stanowiskach: pomocnika szefa wydziału operacyjnego, a następnie st. pomocnika szefa wydziału rozpoznawczego.
W 1957 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego im. Klimenta Woroszyłowa i sprawował kolejne funkcje dowódcze i sztabowe; był między innymi zastępcą dowódcy dywizji do spraw liniowych w 4 Dywizji Zmechanizowanej. W latach 1963–1967 był dowódcą 20 Dywizji Pancernej w Szczecinku. 11 października 1965 został mianowany na stopień generała brygady. Nominację otrzymał w Belwederze z rąk przewodniczącego Rady Państwa PRL marszałka Polski Mariana Spychalskiego.
Pochowany został na Powązkach (kwatera 154b-1). W pogrzebie wzięła udział delegacja na czele z wiceministrem obrony narodowej, Głównym Inspektorem Szkolenia gen. dyw. Tadeuszem Tuczapskim.
Życie prywatne Był synem Jana (1888-1924) i Marii z Chaszczewskich (ur. 1893). Po śmierci ojca matka sama utrzymywała siebie i synka w Mariampolu.
Mieszkał w Szczecinku. Od 1961 był żonaty z Barbarą Brzeskwińską z domu Chechlińską, lekarzem stomatologiem. Miał syna i dwie przybrane córkiJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV:S-Z, Toruń 2010, s. 115-117.
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1963) Złoty Krzyż Zasługi (1958) Srebrny Krzyż Zasługi (1954) Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1954)
Przypisy
Bibliografia Generalicja Polska, t. II, s.220 Henryk Piotr Kosk "Życie Warszawy", 30 maja 1968 "Głos Koszaliński", 13 października 1965 Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV:S-Z, Toruń 2010, s. 115-117.
Kategoria:Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego – absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 1968 Kategoria:Dowódcy 20 Warszawskiej Dywizji Pancernej Kategoria:Oficerowie dowództwa 4 Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej