thumb|240px|Grób gen. bryg. Jana Sośnickiego, jego żony Marii oraz Zdzisława Sośnickigo na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Jan Sośnicki (ur. 27 grudnia 1923, zm. 18 lipca 1997 w Warszawie) – polski dowódca wojskowy w korpusie oficerów kwatermistrzostwa, generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys Przed wojną uczył się w szkole powszechnej w Chodorowie, a następnie w Szkole Handlowej i w Liceum Handlowym w tym mieście. W 1940 zdał maturę i rozpoczął pracę jako kierownik Spółdzielni Spożywców w Boryniczach. Rozpoczął także naukę na kursie buchalterii rolnej w Turce nad Stryjem. Po ukończeniu kursu był instruktorem buchalterii w gospodarstwie rolnym Nowa Strzeliska, a potem w majątku rolnym Borynicze, a do 1943 praktykantem i buchalterem w tamtejszej gorzelni. 30 sierpnia 1944 zgłosił się ochotniczo do służby w ludowym WP. Został wcielony do 16 Pułku Piechoty 6 Dywizji Piechoty 1. Armii WP jako szeregowiec – szef kancelarii kwatermistrza pułku. Przeszedł szlak bojowy pułku od Warszawy, przez Wał Pomorski, Kołobrzeg do Odry.

Po ukończeniu w kwietniu 1946 Oficerskiej Szkoły Intendentury w Łodzi został na mocy uchwały Krajowej Rady Narodowej z 20 kwietnia 1946 promowany do stopnia chorążego w korpusie oficerów służb kwatermistrzowskich. Został wyznaczony na pomocnika kierownika sekcji ewidencji i planowania Wydziału Żywnościowego Departamentu Intendentury MON, a od kwietnia 1947 był pomocnikiem kierownika sekcji zakupów w Departamencie Żywnościowo-Mundurowym MON. W latach 1947–1948 przebywał na Wyższym Kursie Kwatermistrzowskim, po ukończeniu którego został starszym pomocnikiem szefa Wydziału Organizacji i Planowania ds. wyszkolenia w Dowództwie Okręgu Wojskowego nr 1 w Warszawie. Od listopada 1948 był pomocnikiem szefa Wydziału Organizacji i Planowania w Kwatermistrzostwie dowództwa tego okręgu, a od lipca 1950 starszym pomocnikiem szefa tego wydziału. Od października 1951 był szefem wydziału wyszkolenia Oddziału Organizacji i Planowania Kwatermistrzostwa okręgu. Od kwietnia 1952 do października 1953 przebywał na Kursie Doskonalenia Oficerów przy Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie. W latach 1953–1956 służył w sztabie Tyłów WP jako szef wydziału wyszkolenia Oddziału V (do grudnia 1953), szef wydziału wyszkolenia operacyjnego Oddziału Wyszkolenia (do listopada 1955) i szef wydziału IV wyszkolenia Oddziału III Wyszkolenia (do sierpnia 1956).

Od sierpnia 1956 do lutego 1957 studiował na Fakultecie Dowódczo-Sztabowym Akademii Tyłów i Zaopatrzenia im. W. Mołotowa w ZSRR. Po powrocie do kraju został szefem Oddziału Organizacyjnego Kwatermistrzowskiego Zabezpieczenia Instytucji Centralnych MON. W latach 1957–1958 kontynuował w trybie zaocznym studia w Akademii Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego, które ukończył z tytułem oficera dyplomowanego. Od marca 1958 był szefem wydziału organizacji i planowania Kwatermistrzostwa Instytucji Centralnych MON, a od lipca 1959 szefem sztabu Kwatermistrzostwa Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy. We wrześniu 1961 awansował na stopień pułkownika. Od marca 1967 był szefem sztabu Kwatermistrzostwa Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu (od 1967). W sierpniu 1968 był kwatermistrzem – zastępcą dowódcy 2. Armii WP, która wraz z innymi armiami państw Układu Warszawskiego dokonała interwencji zbrojnej w Czechosłowacji podczas wydarzeń tzw. praskiej wiosny. Od września 1970 kwatermistrz – zastępca dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego. Od lutego do czerwca 1972 przebywał na kursie kierowniczej kadry WP przy Akademii Tyłów i Transportu ZSRR. W październiku 1972 został kwatermistrzem – zastępcą dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego.

29 września 1973 na mocy uchwały Rady Państwa PRL otrzymał awans do stopnia generała brygady. Nominację wręczył mu w Belwederze 10 października 1972 I sekretarz Komitetu Centralnego PZPR Edward Gierek w obecności przewodniczącego Rady Państwa prof. Henryka Jabłońskiego.

Przez 11 lat pełnił funkcję zastępcy Głównego Kwatermistrza WP (październik 1973 – sierpień 1984). W 1979 ukończył kurs kierowniczej kadry WP oraz Wyższy Akademicki Kurs przeszkolenia szczebla operacyjno-strategicznego w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K.J. Woroszyłowa w Moskwie. W okresie stanu wojennego w latach 1981–1983 był komisarzem wojskowym – pełnomocnikiem Komitetu Obrony Kraju w Ministerstwie Handlu Wewnętrznego i Usług. W kolejnych latach był głównym specjalistą Kierownictwa Sztabu Generalnego WP. 9 maja 1985 wchodził w skład polskiego zgrupowania kombatantów i żołnierzy, które brało udział w paradzie z okazji 40-lecia Zwycięstwa na Placu Czerwonym w Moskwie.

Podczas służby otrzymywał dobre opinie przełożonych. Był m.in. wyróżniony za organizację i kierowanie pionem kwatermistrzowskim w ćwiczeniach „Bałtyk-Odra 1962” i „Wrzesień-72”, gdzie występował jako kwatermistrz – zastępca dowódcy armii.

Na podstawie rozkazu personalnego MON z 3 września 1987 został przeniesiony w stan spoczynku z dniem 24 marca 1988 w związku z osiągnięciem ustawowego wieku w posiadanym stopniu.

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera FIII-1 dod.-9)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze.

Awanse W trakcie wieloletniej służby w ludowym Wojsku Polskim otrzymywał awanse na kolejne stopnie wojskowe: podporucznik – 1946 porucznik – 1946 kapitan – 1948 major – 1952 podpułkownik – 1956 pułkownik – 1961 generał brygady – 1973

Życie prywatne Syn Antoniego (1896–1952), rządcy rolnego i Katarzyny z domu Szpecht (ur. 1892). W stanie spoczynku mieszkał w Warszawie. Od 1949 był żonaty z Marią Lidią z domu Skalską (1929–2000), pracownikiem umysłowym. Miał dwóch synów.

Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1980) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1968) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1963) Order Sztandaru Pracy II klasy (1978) Krzyż Walecznych (1946) Srebrny Krzyż Zasługi (1949) Medal 10-lecia Polski Ludowej (1954) Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974) Medal 40-lecia Polski Ludowej (1984) Medal za Warszawę 1939–1945 Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” (1968) Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Medal „Za udział w walkach o Berlin” (1970) Złoty Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” (1976) Srebrny Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” Brązowy Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju” Medal Komisji Edukacji Narodowej (1974)Medale Komisji Edukacji Narodowej dla kadry ludowego WP, "Żołnierz Wolności", nr 240, 13 października 1974, s. 3. Odznaka Honorowa Polskiego Czerwonego Krzyża I stopnia (1973)Honorowe odznaki PCK dla generałów i oficerów /w/ "Żołnierz Wolności", nr 253, 25 października 1973, s. 2. Złote Odznaczenie im. Janka Krasickiego (1971)Odznaki J. Krasickiego dla budowniczych miasteczka zlotowego /w/ "Trybuna Ludu", nr 205, 24 lipca 1971, s. 8. Medal "100 lat ruchu robotniczego w Polsce" (1983)Uznanie dla działaczy PZPR w żołnierskich mundurach, "Żołnierz Wolności", nr 69, 23 marca 1983, s. 2. Tytuł „Zasłużony Racjonalizator Wojskowy" (1979) Złota odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1977)Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, nr 3, 27 lutego 1978, s. 5. Order Wojny Ojczyźnianej II stopnia (ZSRR, 1968) Medal za Zdobycie Berlina (ZSRR) Medal „Za wyzwolenie Warszawy” (ZSRR) Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR) Medal jubileuszowy „Czterdziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR, 1985)Miałem zaszczyt dowodzić polskim batalionem, "Za Wolność i Lud", nr 24, 15 czerwca 1985, s. 6-7. Medal jubileuszowy „60 lat Sił Zbrojnych ZSRR” (ZSRR)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Akademii Sztabu Generalnego Kategoria:Generałowie brygady ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Komisarze wojskowi w stanie wojennym w Polsce 1981–1983 Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za udział w walkach o Berlin” Kategoria:Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945 Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej II klasy Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej Kategoria:Uczestnicy bitwy o Kołobrzeg (1945) Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Wojskowi związani z Wrocławiem Kategoria:Zmarli w 1997 Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego – uczestnicy operacji berlińskiej (1945)