Od lutego do czerwca 1972 przebywał na kursie kierowniczej kadry WP przy Akademii Tyłów i Transportu ZSRR. W październiku 1972 został kwatermistrzem – zastępcą dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego.
29 września 1973 na mocy uchwały Rady Państwa PRL otrzymał awans do stopnia generała brygady. Nominację wręczył mu w Belwederze 10 października 1972 I sekretarz Komitetu Centralnego PZPR Edward Gierek w obecności przewodniczącego Rady Państwa prof. Henryka Jabłońskiego.
Przez 11 lat pełnił funkcję zastępcy Głównego Kwatermistrza WP (październik 1973 – sierpień 1984). W 1979 ukończył kurs kierowniczej kadry WP oraz Wyższy Akademicki Kurs przeszkolenia szczebla operacyjno-strategicznego w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K.J. Woroszyłowa w Moskwie. W okresie stanu wojennego w latach 1981–1983 był komisarzem wojskowym – pełnomocnikiem Komitetu Obrony Kraju w Ministerstwie Handlu Wewnętrznego i Usług. W kolejnych latach był głównym specjalistą Kierownictwa Sztabu Generalnego WP. 9 maja 1985 wchodził w skład polskiego zgrupowania kombatantów i żołnierzy, które brało udział w paradzie z okazji 40-lecia Zwycięstwa na Placu Czerwonym w Moskwie.