W latach 1953–1956 służył w sztabie Tyłów WP jako szef wydziału wyszkolenia Oddziału V (do grudnia 1953), szef wydziału wyszkolenia operacyjnego Oddziału Wyszkolenia (do listopada 1955) i szef wydziału IV wyszkolenia Oddziału III Wyszkolenia (do sierpnia 1956).
Od sierpnia 1956 do lutego 1957 studiował na Fakultecie Dowódczo-Sztabowym Akademii Tyłów i Zaopatrzenia im. W. Mołotowa w ZSRR. Po powrocie do kraju został szefem Oddziału Organizacyjnego Kwatermistrzowskiego Zabezpieczenia Instytucji Centralnych MON. W latach 1957–1958 kontynuował w trybie zaocznym studia w Akademii Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego, które ukończył z tytułem oficera dyplomowanego. Od marca 1958 był szefem wydziału organizacji i planowania Kwatermistrzostwa Instytucji Centralnych MON, a od lipca 1959 szefem sztabu Kwatermistrzostwa Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy. We wrześniu 1961 awansował na stopień pułkownika. Od marca 1967 był szefem sztabu Kwatermistrzostwa Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu (od 1967). W sierpniu 1968 był kwatermistrzem – zastępcą dowódcy 2. Armii WP, która wraz z innymi armiami państw Układu Warszawskiego dokonała interwencji zbrojnej w Czechosłowacji podczas wydarzeń tzw. praskiej wiosny. Od września 1970 kwatermistrz – zastępca dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego.