Lucius Licinius Murena – rzymski dowódca i pretor prawdopodobnie z roku 87 przed n.e. Potomek plebejskiej rodziny z Lanuwium, przedstawiciel rodu Licyniuszy (gens Licinia)Cyceron, Mowa w obronie Mureny, Wstęp: Julia Mrukówna, s. 77, 84 [przyp. 10].. Brał udział u boku Sulli w pierwszej wojnie Rzymian z królem Pontu, Mitrydatesem. Po ukończeniu pierwszej wojny, został pozostawiony przez Sullę jako legat do uporządkowania spraw w Azji. Był ojcem konsula z roku 62 przed n.e. o tym samym nazwisku.
Konflikt z Mitrydatesem Ponieważ Sulla nie zdążył spisać układu z Mitrydatesem, rzymski legat nie uznał jego ważności i najechał na osady będące pod panowaniem króla Pontu. Pod wpływem własnych ambicji rozpętał awanturniczą wojnę (tzw. drugą wojnę z Mitrydatesem), która szybko się zaczęła i jeszcze szybciej zakończyła. Mitrydates po skargach do rzymskiego senatu wystąpił ze swoim wojskiem przeciwko Murenie. W pierwszej bitwie rozgromił wojsko rzymskiego legata, który ratował się ucieczką do Frygii. Po kolejnym ataku Mitrydatesa, Murena uciekł do Kapadocji, gdzie stacjonował na zimowych leżach. Tam też poniósł klęskę nad rzeką HalysCyceron, Mowa w sprawie naczelnego dowództwa Gnejusza Pompejusza 8, s. 9 [przyp. 5].. Sulla wysłał do niego Aulusa Gabiniusza, który miał powtórzyć poprzednie zlecenie, by nie walczyć z MitrydatesemAppian z Aleksandrii, Wojny z Mitrydatesem 66.279.. W ten sposób doszło do zakończenia drugiej wojny między Rzymianami a Mitrydatesem.
Cyceron w swej mowie obronnej wychwalał cały ród Licyniuszy: dziadek i ojciec Mureny byli pretorami, sam Murena odbył z pełnymi honorami triumfMax Cary, Howard H. Scullard, Dzieje Rzymu, PIW, Warszawa 1992, t. 1, s. 452., natomiast jego syn, Licyniusz, skończył służbę wojskową wraz ze zwycięstwem i triumfem ojca i w ten sposób mógł ubiegać się o konsulatCyceron, Mowa w obronie Mureny 12.. W swej Mowie Cyceron wspomina jeszcze jednego syna Mureny, Gajusza MurenęCyceron, Mowa w obronie Mureny 89 [przypis 121]..
Przypisy
Zobacz też Wojny Rzymu z Mitrydatesem
Bibliografia
Appian z Aleksandrii, przeł. Ludwik Piotrowicz: Historia Rzymska (część 1 i 2). Wrocław: Ossolineum, 1957. Cyceron, Mowy, Wstęp: Julia Mrukówna, ANTYK, Kęty 1998.
Kategoria:Wodzowie rzymscy