Modest Romiszewski (ur. 26 grudnia 1894 w Warszawie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Modesta, generała lejtnanta armii rosyjskiej, i Ludwiki z Lortschów.

Najwcześniejsze lata dzieciństwa spędził u boku rodziców, którzy ze względu na służbę wojskową ojca zmieniali kilkukrotnie miejsce zamieszkania (Żytomierz, Włocławek, Łódź, Grodno). W latach 1907-1908 uczęszczał do gimnazjum w Grodnie. W 1908 roku wraz z bratem bliżniakiem Eugeniuszem rozpoczął naukę w Korpusie Kadetów w Pskowie. W 1912 roku zdał egzamin dojrzałości w Pskowie, po czym wstąpił do Korpusu Paziów w Petersburgu. W sierpniu 1914 roku dołączył do elitarnego grona kamer-paziów, pełniących służbę przy rodzinie carskiej w czasie oficjalnych uroczystości. Po zdaniu egzaminów końcowych w Korpusie Paziów (01.10.1914) został zaliczony do najwyższej I kategorii absolwentów i skierowany do Lejb-Gwardyjskiego Pułku Kirasjerów Jego Cesarskiej Mości w randze korneta (podporucznika gwardii)Офицеры русской императорской армии, Пажеский корпус.

W latach 1914–1917 służył w armii rosyjskiej, gdzie otrzymał pięć odznaczeń bojowych. Po rewolucji przystąpił do tworzonych polskich jednostek na wschodzie m.in. do II Korpusu Polskiego. W 1917 roku wstąpił do Związku Wojskowych Polaków w Kijowie, skąd wkrótce wyjechał do formującego się pułku ułanów polskich w Ukrainie, gdzie sformował i zorganizował jeden szwadron tego pułku. W styczniu 1918 roku został dowódcą 3 szwadronu 5 pułku ułanów, przemianowanego w marcu 1918 na 7 pułk ułanów. Ze szwadronem tym brał udział we wszystkich walkach z Ukraińcami i bolszewikami na tym terenie.

W latach 1918–1921 służył w 4 Dywizji Strzelców Polskich generała Żeligowskiego, a następnie w 14 pułku ułanów, wraz z którym jako dowódca dyonu uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Za postawę wykazaną podczas walk odznaczono go orderem „Virtuti Militari” V klasy i Krzyżem Walecznych.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. W 1922 roku został zweryfikowany do stopnia rotmistrza kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i służył w VI Brygadzie Jazdy jako I oficer sztabu oddelegowany z 14 pułku ułanów. W 1924 roku powrócił do 14 pułku. W tym samym roku został awansowany na majora kawalerii ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 roku. Później służył w Oficerskiej Szkole dla Podoficerów w Bydgoszczy. W czerwcu 1927 został przeniesiony do 3 pułku strzelców konnych w Wołkowysku na stanowisko kwatermistrza. W styczniu 1929 został przeniesiony do 2 pułku ułanów w Suwałkach na takie samo stanowisko. W marcu 1930 został przeniesiony na stanowisko rejonowego inspektora koni w Białymstoku. Służbę na tym stanowisku pełnił do 1939.

Walczył w kampanii wrześniowej 1939. Po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej i został przewieziony do obozu jenieckiego w Starobielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 roku mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD pod poz. 2856.

5 października 2007 roku minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Modest Romiszewski w 1928 r. w Wilnie poślubił Helenę z Orszulskich Zioło (1901-1967), która z pierwszego małżeństwa miała syna Tadeusza. Pasierb Modesta, Tadeusz Zioło-Romiszewski (występujący także tylko pod nazwiskiem Romiszewski) ps. Kaczka, był członkiem AK. W czasie okupacji niemieckiej pracował w straży pożarnej Fabryki Fuchsa (Fuksa) w Warszawie wraz z m.in. Jerzym Zapadko ps. Mirski i Aleksym Dawidowskim ps. Alek. Walczył w Powstaniu Warszawskim jako żołnierz batalionu Parasol. Zginął 04.09.1944 r. w Śródmieściu. Odznaczony Krzyżem Walecznych.

Modest Romiszewski nie pozostawił potomstwa. Wdowa po Modeście, Helena Romiszewska I voto Zioło, w 1959 r. w Krakowie wyszła ponownie za mąż za Juliusza Szychiewicza.

Ordery i odznaczenia Rosyjskie: Order św. Stanisława II kl., III kl. z mieczami i wstęgą (1915) Order św. Anny II kl., III kl. z mieczami i wstęgą (1916), IV kl. z napisem za męstwo (1915) Order św. Włodzimierza IV kl. z mieczami i wstęgą Polskie: Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4341 – 1921Dekret Wodza Naczelnego L. 3295 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 6) Krzyż Walecznych Złoty Krzyż Zasługi – 19 marca 1936 „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Médaille Interalliée (medal międzysojuszniczy)

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Korpusu Paziów Kategoria:Członkowie Związku Wojskowych Polaków Kategoria:Kwatermistrzowie 3 Pułku Strzelców Konnych im. Hetmana Stefana Czarnieckiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Majorowie kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Ułanów Grochowskich Kategoria:Oficerowie 14 Pułku Ułanów Jazłowieckich Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Polacy – wojskowi Imperium Rosyjskiego Kategoria:Rejonowi inspektorzy koni Modest Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze Armii Polskiej we Francji 1917–1919 Kategoria:Żołnierze korpusów polskich w Rosji 1917–1918 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie