Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, skrótowo zaburzenia elektrolitowe – upośledzenie homeostazy organizmu, będące skutkiem zaburzenia prawidłowej podaży wody w ustroju i nieprawidłowym stężeniem elektrolitów w ciele. Rzadko dochodzi do izolowanych zaburzeń gospodarki wodnej, zwykle towarzyszą im zaburzenia gospodarki elektrolitowej, dlatego najczęściej są opisywane zbiorczo.
W zależności od występowania deficytu lub nadmiaru wody w organizmie, rozróżnia się stany odwodnienia i przewodnienia organizmu. W zależności natomiast od charakteru zaburzeń elektrolitowych, wpływających na molalność płynów ustrojowych, wyróżnia się zaburzenia izotoniczne, hipotoniczne i hipertoniczne. Zaburzenia gospodarki wodnej można zatem podzielić na:
stany odwodnienia: odwodnienie izotoniczne odwodnienie hipertoniczne odwodnienie hipotoniczne stany przewodnienia: przewodnienie izotoniczne przewodnienie hipertoniczne przewodnienie hipotoniczne
Zaburzone może być również rozmieszczenie płynów w poszczególnych przestrzeniach ciała. Euwolemia jest stanem prawidłowej objętości krwi, objętości płynu śródtkankowego i objętości płynu wewnątrzkomórkowego. Gdy proporcje objętości w tych przestrzeniach zostają zachwiane, mówi się o hipowolemii (gdy jest zbyt mało płynu w przestrzeni wewnątrznaczyniowej) albo hiperwolemii (gdy objętość płynu w przestrzeni wewnątrznaczyniowej jest zbyt duża).
Zaburzenia elektrolitowe można z kolei podzielić ze względu na nieprawidłowe stężenia elektrolitów w ustroju; najczęściej dotyczą one:
sodu: hipernatremia hiponatremia potasu: hipokaliemia hiperkaliemia wapnia: hipokalcemia hiperkalcemia magnezu: hipomagnezemia hipermagnezemia chloru: hipochloremia hiperchloremia.
Zobacz też
gospodarka wodno-elektrolitowa osmoregulacja
Bibliografia
Piotr Gajewski, Interna Szczeklika 2016, Kraków: Medycyna Praktyczna, 2016, , OCLC 958212590.