World Rugby Women’s Sevens Series (2014/2015) – trzecia edycja World Rugby Women’s Sevens Series (dawniej IRB Women’s Sevens World Series), organizowanej przez World Rugby corocznej serii turniejów dla żeńskich reprezentacji narodowych w rugby 7. Była jedną z kwalifikacji do turnieju rugby 7 na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016.

Pod koniec lipca 2014 roku IRB ogłosiła, że sezon będzie się składać z sześciu turniejów – w Dubaju, Atlancie, São Paulo, Langford, Londynie i Amsterdamie – rozegranych w okresie od grudnia 2014 do maja 2015 roku. Dwa z nich odbędą się łącznie z turniejami męskimi, pozostałe zaś stanowiły odrębne zawody. Liczbę drużyn w każdym z turniejów ustalono na dwanaście, z których jedenaście brało udział we wszystkich zawodach sezonu, dwunasty uczestnik był zaś ogłaszany przez każdymi zawodami.

W pierwszych czterech turniejach same zwycięstwa odniosły Nowozelandki, w finałach pokonując dwukrotnie Australię, USA i debiutującą na tym etapie turnieju Rosję. Pierwszej porażki, przerywającej passę 37 kolejnych meczów, doznały w fazie grupowej w Londynie, a trzecie miejsce w tych zawodach dało im kwalifikację olimpijską i niemal pewny triumf w klasyfikacji generalnej cyklu, potwierdzony już pierwszym grupowym zwycięstwem w Amsterdamie. W finałach dwóch ostatnich turniejów zmierzyły się reprezentacje Kanady i Australii, które podzieliły się wygranymi – w przypadku Kanadyjek pierwszą w historii – i zajęły ostatecznie w całym sezonie odpowiednio drugą i trzecią lokatę. O czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej będące jednocześnie ostatnią premiowaną awansem na igrzyska lokatą walczyły do końca Amerykanki z Angielkami, a w bezpośrednim pojedynku o w Amsterdamie lepsze okazały się Europejki dając kwalifikację Wielkiej Brytanii. Czołowa dziewiątka tego sezonu zyskała status core teams na kolejny sezon. Najwięcej punktów w sezonie zdobyła Kanadyjka Ghislaine Landry, zaś w klasyfikacji przyłożeń zwyciężyła Nowozelandka Portia Woodman, ta druga utrzymała też prowadzenie w obu tych statystykach w klasyfikacji wszech czasów. World Rugby opublikowała następnie podsumowanie statystyczno-analityczne tej edycji.

Panel sędziowski, podobnie jak w poprzednim sezonie, składał się z kobiet uzupełnionych o dwóch mężczyzn (Rasta Rasivhenge i James Bolabiu).

Kalendarz TurniejKrajMiastoStadionData Dubai Women’s Sevens 2014 Dubaj The Sevens 4–5 grudnia 2014 Brasil Women’s Sevens 2015 São Paulo Arena Barueri 7–8 lutego 2015 USA Women’s Sevens 2015 Atlanta Fifth Third Bank Stadium 14–15 marca 2015 Canada Women’s Sevens 2015 Langford Westhills Stadium 18–19 kwietnia 2015 London Women’s Sevens 2015 Londyn Twickenham Stoop, Twickenham Stadium 15–16 maja 2015 Amsterdam Women’s Sevens 2015 Amsterdam Nationaal Rugby Centrum Amsterdam 22–23 maja 2015

System rozgrywek Podobnie jak w przypadku męskich rozgrywek zwycięzcą cyklu zostanie zespół, który podczas całego sezonu zdobędzie najwięcej punktów przyznawanych za zajęcie poszczególnych miejsc w każdym turnieju. Każde z zawodów gromadzą dwanaście reprezentacji, z których jedenaście jest stałymi uczestnikami cyklu (core teams), a ostatni uczestnik będzie ogłaszany przed poszczególnymi turniejami. Status core teams otrzymała najlepsza siódemka poprzedniego sezonu (Anglia, Australia, Hiszpania, Kanada, Nowa Zelandia, Rosja i USA), kolejne cztery miejsca zarezerwowano dla czołowych zespołów rozegranego po raz pierwszy turnieju kwalifikacyjnego. Wywalczyły je zawodniczki z Fidżi, Chin, Francji i RPA.

core teamsZaproszone zespołyWSWS 2013/2014eliminacjeDUB: BRA: USA: CAN: LON: AMS:

Oficjalne ogłoszenie przez IRB procedury kwalifikacyjnej do turnieju olimpijskiego nastąpiło na początku lutego 2014 roku po zatwierdzeniu przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski. Zgodnie z nią IRB Women’s Sevens World Series był pierwszą z żeńskich kwalifikacji i na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016 zagra czołowa czwórka sezonu 2014/2015.

Turnieje

MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

MiejsceReprezentacja 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12

Klasyfikacja generalna MiejsceReprezentacjaPunkty DUB BRA USA CAN LON AMS Ogółem 1 20 20 20 20 16 12 108 2 16 16 16 10 18 20 96 3 18 18 12 8 20 18 94 4 12 12 8 16 12 16 76 5 8 10 18 12 14 14 76 6 14 14 10 14 10 10 72 7 6 8 14 18 8 6 60 8 10 4 4 6 4 4 32 9 2 3 3 4 6 8 26 10 4 6 6 3 1 – 20 11 1 2 2 2 3 3 13 12 3 1 1 1 2 1 9 13 – – – – – 2 2

Przypisy

Linki zewnętrzne Oficjalna strona