Bernouilli (Q83) – francuski oceaniczny okręt podwodny z okresu I wojny światowej, jedenasta zamówiona jednostka typu Brumaire. Została zwodowana 1 czerwca 1911 roku w stoczni , a do służby w Marine nationale weszła w 1913 roku. Okręt został zatopiony 13 lutego 1918 roku, po wejściu na minę nieopodal Durazzo.

Projekt i budowa „Bernouilli” zamówiony został na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1906 roku. Jednostkę zaprojektował inż. Maxime Laubeuf, lekko modyfikując swój poprzedni projekt (Pluviôse) poprzez zastąpienie napędu parowego licencyjnymi silnikami Diesla MAN, znacznie bardziej niezawodnymi od francuskich modeli.

„Bernouilli” zbudowany został w w Tulonie. Stępkę okrętu położono w 1906 roku, a zwodowany został 1 czerwca 1911 roku. Okręt otrzymał nazwę na cześć szwajcarskiej rodziny matematyków z XVII i XVIII wieku – Bernoullich.

Dane taktyczno–techniczne thumb|left|Wnętrze bliźniaczego okrętu „Montgolfier” (przed 1919 r.) „Bernouilli” był średniej wielkości oceanicznym okrętem podwodnym o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 52,1 metra, szerokość 5,14 metra i zanurzenie 3,1 metra. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 397 ton, a w zanurzeniu 551 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa 6-cylindrowe, czterosuwowe silniki Diesla MAN (wyprodukowane na licencji we Francji) o łącznej mocy 840 koni mechanicznych (KM). Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 660 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 13 węzłów na powierzchni i 8,8 węzła w zanurzeniu. Zasięg wynosił 1700 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym oraz 84 Mm przy prędkości 5 węzłów pod wodą. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 40 metrów.

Okręt wyposażony był w siedem wyrzutni torped kalibru 450 mm: jedną wewnętrzną na dziobie, cztery zewnętrzne systemu Drzewieckiego oraz dwie zewnętrzne po obu stronach kiosku, z łącznym zapasem 8 torped model 1904. W 1916 roku na okręcie zamontowano działo pokładowe kal. 47 mm M1902 L/50 lub kal. 75 mm M1897 L/35. Załoga okrętu składała się z 29 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Przebieg służby „Bernouilli” został wcielony do służby w Marine nationale w 1913 roku. Jednostka otrzymała numer ewidencyjny Q83. „Bernouilli” podczas wojny pełnił służbę na wodach Morza Śródziemnego. 4 kwietnia 1916 roku nieopodal Kotoru okręt storpedował austro-węgierski niszczyciel SMS „Csepel”, który został uszkodzony. W maju 1917 roku podczas bitwy w Cieśninie Otranto „Bernouilli” wystrzelił niecelną torpedę w kierunku niszczyciela SMS „Balaton”. 13 lutego 1918 roku okręt wszedł na austro-węgierską minę nieopodal Durazzo i zatonął z całą załogą.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Francuskie okręty podwodne zatopione podczas I wojny światowej Kategoria:Francuskie okręty podwodne zatopione przez miny Kategoria:Nazwy francuskich okrętów Kategoria:Okręty podwodne typu Brumaire Kategoria:Okręty zbudowane w Arsenale w Tulonie Kategoria:Statki i okręty zatopione na Morzu Adriatyckim