⅓ talara (1811–1814) – moneta o wartości ⅓ części talara Księstwa Warszawskiego, zwana również dwuzłotówką, bita na podstawie dekretu Fryderyka Augusta, króla saskiego, księcia warszawskiego, z dnia 25 czerwca 1810 r.
Awers Na tej stronie umieszczono prawy profil popiersia księcia warszawskiego Fryderyka Augusta, dookoła otokowy napis:
tzn. Fryderyk August król saski, książę warszawski.
Rewers W centralnej części znajduje się herb sasko-polski – na dwupolowej tarczy nakrytej królewską koroną saską, w lewym polu herb saski, w prawym polu orzeł polski. Po bokach tarczy umieszczono dwie skrzyżowane gałązki palmowe, po obu stronach skrzyżowania gałązek znak intendenta mennicy w Warszawie – I.S. (Jan Stockman 1810, 1811) lub I.B. (Jakub Benik 1812, 1813, 1814). U góry, po obydwu stronach korony, znajduje się rok bicia 18 10, 18 11, 18 12, 18 13 lub 18 14, na samym dole napis „⅓ TALARA”.
Opis Monetę bito w mennicy w Warszawie, w srebrze próby 625, na krążku o średnicy 29 mm, masie 8,6 grama, z rantem ozdobionym ornamentem. Według sprawozdań mennicy w latach 1810–1815 w obieg wpuszczono sztuk dwuzłotówki, moneta więc była najprawdopodobniej również bita przez cały rok 1815, ze wsteczną datą 1814. Stopień rzadkości poszczególnych roczników przedstawiono w tabeli: RocznikStopień rzadkościLiczba egzemplarzyUwagiZdjęcieR115 001–80 000frameless|upright⅓ talara 1811R80 001–400 000gałązki na rewersie jak w roku 1810 oraz noweframeless|uprightnowy układ gałązek na rewersieframeless|upright⅓ talara 1812> 400 000frameless|upright⅓ talara 1813Rframeless|upright⅓ talara 1814> 400 000160px
Zobacz też monety epoki napoleońskiej
Przypisy
60 1810 200 1810