dół ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) dziura wykopana w ziemi (1.2) najniższa część czegoś, np. budynku, obrazu, krajobrazu, terenu rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (2.1) zły stan psychiki
(1.1-2) (2.1)
(1.1) Jeżeli jeden robotnik jest w stanie wykopać dół przez godzinę, to ile czasu taki sam dół będzie kopało sześciu robotników? (1.2) Spójrz na dół, ktoś tam wybił okno. (2.1) Ale wczoraj doła złapałem.
iść dołem • chylić się ku dołowi
(2.1) dołek, depresja, chandra, splin, dolina
(1.1) pagórek (1.2) góra
dolina , dołowanie , zadołowanie dołek , dołeczek dołować, zadołować dolny, dołowy oddolnie, na dole
kaczy dół • mieć doła • wilczy dół
angielski: (1.1) hole; (1.2) bottom arabski: (1.1) حفرة ; (1.2) سفل czeski: (1.1) jáma ; (1.2) dole, spodek duński: (1.1) hule esperanto: (1.1) kavo francuski: (1.1) fosse , creux , trou ; (1.2) bas , partie basse/inférieure hiszpański: (1.1) foso , hoyo , agujero interlingua: (1.1) fossa kaszubski: (1.1) kùla łaciński: (1.1) foramen, apertura, fovea niemiecki: (1.1) Vertiefung , Loch ; (1.2) Unterteil /; (2.1) Tiefpunkt nowogrecki: (1.1) γούβα , λάκκος ; (1.2) κάτω pirahã: (1.1) xísoobái portugalski: (1.1) buraco rosyjski: (1.1) яма ; (1.2) низ słowacki: (1.1) jama szwedzki: (1.1) grop tagalski: (1.1) butas; (1.2) ilalim turecki: (1.2) alt ukraiński: (1.1) яма ; (1.2) низ wilamowski: (1.1) gruw , grüw