__TOC__ björn ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) niedźwiedź
(1.1) björn, björn, birni, bjarnar (björninn, björninn, birninum, bjarnarins); birnir, birni, björnum, bjarna (birnirnir, birnina, björnunum, bjarnanna)
(1.1) ísbjörn
(1.1) bjärndýr
björn ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) niedźwiedź
(1) en björn, björnen, björnar, björnarna
(1.1) björnbär • björnfäll • björnhona • björnjakt • björnjägare • björnkött • björnram • brunbjörn • Lilla björnen • Stora björnen
björninna väck ej den björn som sover • göra någon en björntjänst
zobacz też: zwierzęta w języku szwedzkim