Redukcji ulegają egoizm i egocentryzm, wypierane w różnym stopniu przez altruizm. Atrakcyjne staje się przebywanie samotnie, we własnym wnętrzu, rezygnowanie z masek społecznych, a także przekraczanie dotychczas pełnionych ról bez negatywnych konsekwencji, np. utraty prestiżu.
Gerotranscendencja zakłada uzyskanie zupełnie nowego spojrzenia na życie i wszechświat. Tornstam (po zgromadzeniu wyników badań własnych) wyróżnił trzy poziomy gerotranscendencji, na których równolegle dokonują się zmiany: poziom kosmiczny, poziom „ja”, poziom społecznych oraz indywidualnych związków.
Krytyka Publikacja teorii sprowokowała szereg badań naukowych, z których część potwierdziła efekty uzyskane przez Tornstama i wskazała na znaczny potencjał praktyczny teorii. Niektóre wyniki badawcze wskazują jednak na konieczność prowadzenia dalszych analiz. Stwierdzono m.in. związek negatywnych doświadczeń życiowych ze wzrostem gerotranscendencji u osób, które ich doświadczyły.