Twórczość Recepcja Przez wiele lat po jego śmierci Schuberta dość protekcjonalnie uważano bardziej za „«naturalnego», spontanicznego, acz wybitnie uzdolnionego dyletanta z mieszczańskiego salonu niż za wykształconego kompozytora, którego można by porównywać z takimi mistrzami, jak Mozart lub Beethoven”. Ta reputacja była w dużym stopniu owocem faktu, iż był on znany głównie jako autor pieśni oraz popularnej muzyki przeznaczonej do wykonywania w towarzystwie, podczas gdy jego bardziej wyrafinowane utwory pozostawały nieopublikowane. W 1839 Felix Mendelssohn wykonał symfonię C-Dur, która do tej pory pozostawała w rękopisie, ponieważ Wiedeńskie Towarzystwo Muzyczne uznało ją za „napuszoną”. Symfonię h-moll, którą Schubert ofiarował Towarzystwu Muzycznemu w Grazu, pośrednik schował do szuflady. W rezultacie została wykonana w Filharmonii Wiedeńskiej, pod dyrekcją Johanna von Herbecka, dopiero w 1865. To wykonanie okazało się dużym sukcesem i ostatecznie rozpropagowało imię Schuberta na międzynarodowej scenie muzycznej, o czym świadczy fakt, iż wkrótce nastąpiły wykonania symfonii h-moll w Niemczech, Anglii, Francji i Stanach Zjednoczonych.